Op de Nederlandse Merkel blijft het nog even wachten

    0
    634

    Leestijd: 1 minuten.

    Politiek is in Nederland nog voornamelijk een mannenzaak. Nog nooit hadden we hier – anders dan in Duitsland of Groot-Brittannië – een vrouwelijke premier. De lijsttrekkers van vrijwel alle partijen waarop u op 15 maart kunt stemmen zijn mannen. We hebben in het verleden wel twee vrouwelijke vicepremiers gehad, maar die maakten beiden deel uit van Paars II. Al tamelijk lang geleden dus.

    Maar als het aan Jesse Klaver ligt bestaat het volgende kabinet voor de helft uit vrouwen. “Als signaal naar de samenleving dat we uitsluiting en achterstelling niet accepteren,” zei hij maandag op een campagnebijeenkomst in Leiden.

    Vijftig procent vrouwen, is dat revolutionair? Mwah. Het huidige kabinet telt vijf vrouwelijke ministers. Van de twaalf, als je premier Rutte even buiten beschouwing laat. Dat is al bijna de helft. Toenmalig PvdA-leider Diederik Samsom zei in 2012 al dat hij ernaar streefde dat de helft van de nieuwe bewindslieden vrouw zou zijn, een belofte waaraan hij zich dus bijna heeft gehouden.

    De uitspraak van Klaver heeft trouwens – net als die van Samsom uit 2012 – iets paternalistisch. Bij de kabinetsformatie zullen straks hoogstwaarschijnlijk alleen mannen een rol spelen. Mannen gaan dan bepalen hoeveel vrouwen minister mogen worden. Wat is dat voor signaal aan de samenleving?

    Wat echter ook wel eens gezegd mag worden: vrouwen tonen slechts zelden de ambitie om de hoogste politieke posities te bekleden op het Binnenhof. Waarom stelde Edith Schippers zich niet kandidaat voor het lijsttrekkerschap van de VVD? Waar bleven afgelopen najaar de vrouwelijke kandidaten in de PvdA om het op te nemen tegen Samsom? Waarom stonden er in GroenLinks na het vertrek van Femke Halsema en Jolande Sap geen vrouwen op om het stokje van hen over te nemen? Ook in andere partijen zijn de potentiële vrouwelijke leiders grotendeels afwezig, al zou dat bij de SP wel eens vrij snel na de verkiezingen kunnen veranderen.

    Maar voorlopig blijft het nog even wachten op de Nederlandse Angela Merkel. En dat is niet alleen de schuld van de mannen.