Opsteker voor Trump?

    1
    270

    Leestijd: 4 minuten.

    De opluchting was groot bij de president en hij uitte het op karakteristieke wijze. Donald Trump kroop achter het twitterkanon. ‘Geen samenzwering, geen obstructie. VOLLEDIGE VRIJSPRAAK. MAAK AMERIKA WEER GROOT’. Die opluchting is begrijpelijk. Twee jaar hing er een zwarte donderwolk boven het Witte Huis. En die lijkt nu eindelijk te zijn over gedreven.

    Lijkt. Want de speciale aanklager Robert Mueller mag dan geen bewijzen hebben gevonden dat Trump en zijn campagneteam hebben samengespannen met Rusland tijdens de campagne voor de presidentsverkiezingen van drie jaar geleden, er blijven genoeg vragen over. Goed, de president is niet ontmaskerd als een handlanger of marionet van Vladimir Poetin. Mueller heeft geen ‘smoking gun’ gevonden. Dat is hoe dan ook een hele geruststelling.

    Maar het tweede punt, geen belemmering van de rechtsgang? Mueller is daarin niet zo eenduidig. Hij klaagt de presdident niet aan maar pleit hem evenmin vrij. Tenslotte had Trump de toenmalige FBI-chef, die het onderzoek aanvankelijk leidde, ontslagen wegens ‘dat Rusland-gedoe’. En hij heeft Mueller minstens twee keer de laan uit willen sturen. Dat punt kan hem nog veel hoofdbrekens bezorgen.

    Om die reden eisen de Democraten de volledige openbaarmaking van Muellers verslag. Nu moeten zij en het publiek zich behelpen met een samenvatting van de minister van justitie, William Barr. En die is, zacht gezegd, niet helemaal objectief. Trump benoemde hem juist met het oog op de publicatie van het rapport. Barr staat bekend om zijn behoudende standpunten inzake de bevoegdheden en rechten van een zittende president. Barrs versie kunnen de Democraten daarom niet zomaar aannemen.

    Dat gaat nog een hoop gesteggel en spektakel geven, met hoorzittingen en waarschijnlijk rechtszaken, want Barr hoeft het rapport niet vrij te geven.

    Niettemin, politiek zijn de conclusies voor Trump een opsteker. De Democraten kunnen een afzettingsprocedure op hun buik schrijven. Dat was toch al een hachelijk avontuur gezien de machtsverhoudingen in het Congres. Maar nu is het definitief van de baan.

    En het ziet er naar uit dat hij de slag om de beeldvorming heeft gewonnen. Krantenkoppen en openingsbeelden in het tv-nieuws zijn daarin veel belangrijker dan de nuanceringen verder in de tekst of later in de uitzending. En die koppen zijn in het voordeel van Trump. Je kunt wel blijven roepen dat er aan al die contacten met Moskou een luchtje zit. Dat het toch wel merkwaardig is dat Rusland zo’n voorkeur voor Trump had. Of verwijzen naar al die inmiddels ex-medewerkers die in de nor zitten of voor de rechter moeten verschijnen. Dat is allemaal waar maar gaat verloren in de oorverdovende pro-Trumpiaanse ketelmuziek.

    De roeptoeter van Trump, tv-zender Fox, ging vol op het orgel. Net als de andere pro-Trump media die de onschuld van de president van de daken tetterden. En zijn aanhang liet zich via de sociale media uiteraard evenmin onbetuigd. De ‘nep media’ met hun ‘heksenjacht’ moeten nu hun waffel houden.

    Het verslag van Mueller en het begeleidende gekrakeel betekenen dat de verkiezingscampagne van 2020 nu is begonnen. In een klimaat dat gepolariseerder is dan ooit.

    Dat vergt vooral van de Democraten een koel hoofd en behoedzaam opereren. Niet alleen bij het aanpakken van Trump die bij het grote publiek niet het slachtoffer mag worden van Democratische wraakacties. Maar ook bij het selecteren van de presidentskandidaat. En daarbij moeten ze vooral niet in zelf gegraven kuilen vallen.

    Er heeft zich nu al een hele stoet kandidaten aangemeld. De meeste van hen zijn voor de gemiddelde Amerikaan te links. In West-Europa zouden hun plannen geen enkele opzien baren. Betaalbare zorg en (hoger) onderwijs zijn hier de gewoonste zaak van de wereld. In de VS is dat allemaal al gauw ‘socialisme’ en socialist is voor de meeste Amerikanen een scheldwoord. En dan hebben we het nog niet over hun radicale klimaatvoorstellen. Klimaatbeleid is hier al omstreden, laat staan in het land van de vroemvroem.

    Gezocht wordt dus een kandidaat die ook in staten kan winnen waarin geen van beide partijen op voorhand de winnaar is maar een (te) linkse Democraat geen kans maakt. De Democraten moeten met andere woorden een gematigde kandidaat vinden die ook de linkse achterban kan enthousiasmeren. Er wordt dan al gauw gedroomd van een nieuwe Kennedy of Obama. En die heeft zich tot nog toe niet laten zien.

    Met een vrouwelijke kandidaat zouden de Democraten een signaal van jewelste afgeven. Meer anti-Trump is niet mogelijk. Maar voor de vijf dames geldt het zelfde als voor de mannelijke concurrentie. De gedroomde kandidate zit er nog niet bij. Iedereen weet wat ze niet moet zijn, een tweede Hillary Clinton. Zo’n debacle kan de partij zich niet nog een keer permitteren. Maar verder?

    We moeten nu maar eerst zien hoe het spel rond het Mueller-rapport gespeeld gaat worden. En niet te vergeten hoe al die andere akkefietjes uitpakken. De louche deals, de diverse gevallen van belangenverstrengeling en het zwijggeld voor Trumps buitenechtelijk gescharrel waar de officier van justitie in New York mee bezig is. Ook dat kan de president nog zuur opbreken en niet alleen thuis bij mevrouw Trump.

    1 REACTIE

    1. Zo, nu kunnen wij er in Europa vast aanwennen dat Donald Trump een tweede termijn president van Amerika mag zijn. Dus we zitten nog 5 jaar vast aan Donald Trump. Het is niet anders.

    Comments are closed.