Pensioen kwetsbaar bij broos herstel economie

    0
    109

    Leestijd: 1 minuten.

    Er waart een zucht van verlichting door pensioenland en ook door de politieke partijen. Mede omdat Donald Trump na zijn verkiezingsoverwinning rente en beurskoersen omhoog joeg door het doen van omvangrijke investeringsbeloften, steeg de dekkingsgraad. Die geeft aan in hoeverre pensioenfondsen kunnen voldoen aan hun toekomstige verplichtingen. Voor elke euro verplichtingen moeten ze 1,05 euro in kas hebben. Bij een kritische grens van 0,90 per euro verplichtingen, moet er onverbiddelijk worden gekort. Veel fondsen stonden het afgelopen jaar “onder water” door de extreem lage rente.

    Maar doordat Trump de lange rente liet stijgen en ook de beurzen inhaakten op mogelijk nieuwe vette orders vanuit het Witte Huis ontstond aan het eind van het jaar een inhaalrace, de rendementen stegen iets en de meeste fondsen stonden per 31 december net boven de “kritische grens”. Slechts vijf tot tien fondsen moeten toch korten, zo verwacht pensioenadviseur Aon Hewitt.

    Leuk nieuws, maar we zijn slechts een jaar verder. Het is maar afwachten of het herstel doorzet en of de rente inderdaad blijft stijgen. Daarbij komen steeds meer (Europese) centrale bankiers ook tot de slotsom dat de periode van extreem lage rente nu wel lang genoeg heeft geduurd en dat de schadelijke effecten steeds groter worden. Dit terwijl er geen duidelijk economisch voordeel meer is te meten van die lage rente. In tegendeel, vooruitzicht op stijgende rente zal eerder nieuwe investeringen uitlokken.

    Niet korten is mooi, maar de pensioenen worden ook al jaren niet geïndexeerd, dat treft gepensioneerden en werkenden. Pas als het weer een paar jaar echt goed gaat valt aan reparatie van het verlies aan koopkracht te denken.

    De belangrijkste les is echter dat de politiek en de burgers nu goed begrijpen dat onze pensioenen voor een groot deel afhankelijk zijn van de internationale economische wind. Politieke partijen als 50PLUS kunnen gouden bergen beloven, als het tij niet meezit valt er weinig te repareren. Alles staat of valt dus met het vasthouden van het economisch herstel. Wijsheid van de centrale bankiers in Frankfurt is de komende tijd dan ook belangrijker, de politiek speelt een ondergeschikte rol. Zeker omdat er na de verkiezingen in maart vermoedelijk een moeizame en tijdrovende formatie aan komt.