Reactie SP op plan voor stervenshulp zorgwekkend

    0
    77

    Leestijd: 1 minuten.

    Dat het plan van Edith Schippers weerstand zou oproepen was te verwachten. De minister van Volksgezondheid wil dat mensen die vinden dat hun leven is voltooid onder strikte voorwaarden hulp kunnen krijgen bij zelfdoding onder begeleiding van een “stervenshulpbegeleider”. Partijen als CDA, ChristenUnie en SGP hebben daar op levensbeschouwelijke gronden grote moeite mee. Ook anderen vinden dat de overheid op een zo gevoelig terrein  uiterste terughoudendheid past. Maar de reactie van de SP gaat wel erg ver.

    Op Twitter schrijft Lilian Marijnissen, kandidaat-Kamerlid en mogelijk in de niet al te verre toekomst partijleider: “Zorgwekkend. Schippers op hellend vlak. De ouderenzorg is niet op orde, veel ouderen zijn eenzaam en dan wordt levensbeëindiging makkelijker?”

    Wat wil Marijnissen hiermee zeggen? Dat de overheid alleen hulp bij zelfdoding mag toestaan als de ouderenzorg voor 100 procent op orde is en geen enkele oudere meer eenzaam? Of suggereert ze misschien dat Schippers ouderen uit bezuinigingsoverwegingen de dood wil injagen?

    Ik vrees het ergste. Want op de SP-website zegt fractiespecialiste Renske Leijten: “Als eenzaamheid en bezuinigingen op de zorg de wens tot sterven mede veroorzaken, dan moet de overheid niet de doodwens faciliteren maar de kwaliteit van het leven helpen verbeteren.” Dat is misschien wat voorzichtiger geformuleerd, maar het betekent in wezen hetzelfde.

    Leijten erkent gelukkig nog wel dat er een kleine groep mensen is die niet eenzaam zijn of lijden onder een gebrek aan zorg en die toch dood willen. “Maar wij moeten ons als samenleving afvragen of we de wet voor álle mensen willen aanpassen om deze kleine groep ter wille te zijn.”

    Net als de door het kabinet ingestelde adviescommissie-Schnabel vindt de SP dus dat wetswijziging niet nodig is als het om de belangen van een klein aantal personen gaat. Misschien kan de partij eens duidelijk maken hoe groot een groep dient te zijn voordat de wetgever wel in actie mag komen. Dat lijkt me beter dan smakeloze insinuaties te uiten aan het adres van een minister die een reëel probleem probeert aan te pakken.

    fons1

    Fons Kockelmans werkte jarenlang in Den Haag als parlementair verslaggever. Hij schreef onder meer het boek De Haagse Werkelijkheid. Vorig jaar verscheen zijn nieuwste boek ‘Van verzuiling tot versplintering. De Nederlandse politiek sinds de Nacht van Schmelzer’.

    Bekijk meer opinie op Achterkamertjes.nl

    Bekijk hier het volledige overzicht van alle peilingen

    Volg Frontbencher op twitter

    Like Frontbencher op Facebook