Rutte III: Ank Bijleveld

    1
    329

    Leestijd: 3 minuten.

    Het ministerie van defensie heeft van alle departementen waarschijnlijk structureel de meeste en grootste problemen. Bij justitie en veiligheid kunnen ze er qua wanbeleid ook wat van, maar de problemen daar zijn klein bier vergeleken bij wat een minister op defensie te verstouwen krijgt. De bonnetjesaffaire was een klucht; het drama met de kankerverwekkende verf is een ten hemel schreiend schandaal.

    Het is geen ministerie waar je een lichtgewicht naar toe hoort te sturen. Defensie heeft het de laatste jaren niet getroffen met de bewindslieden. VVD-er Henk Kamp geldt als de laatste bekwame minister (2002-2007). Zijn partijgenote Jeanine Hennis bleek niet opgewassen tegen de ‘onhandelbare’ bedrijfscultuur. De ‘glamour girl’ van de liberalen miste ten ene male de statuur om orde op zaken te kunnen stellen.

    Bij haar benoeming hadden affiniteit met de strijdmacht, ervaring en managementskwaliteiten een ondergeschikte rol gespeeld. Premier Mark Rutte had een aan hem loyale zetbaas nodig die forse bezuinigingen ging doorvoeren. Politiek begrijpelijk, maar ze was helaas ongeschikt. Niet alleen boze tongen beweerden dat Hennis door de ambtelijke en militaire top nauwelijks serieus werd genomen.

    Het resultaat van de bezuinigingen was dat een na jaren van verwaarlozing toch al uitgeklede strijdmacht nog minder voor zijn taak berekend is. Trefwoord Mali. Voor deze vredesmissie werden militairen de woestijn in gestuurd met ondeugdelijk materieel. Twee soldaten kwamen om het leven. Doden die absoluut vermijdbaar waren geweest. Enfin, het kostte Hennis vorig jaar politiek de kop.

    Ank Bijleveld (CDA) moet het nu beter doen. Ze brengt in elk geval meer politiek gewicht en meer ervaring mee. En ook als persoonlijkheid is ze uit taaier hout gesneden. ‘Hard en meedogenloos’, is ze niet, zei ze zelf ooit in een reactie op een veronderstelde karaktertrek. ‘Wel hard en zakelijk’.

    Bijleveld doorliep in elk geval een hardere leerschool. Ze werd gezien als een veelbelovend talent en was al betrekkelijk jong Kamerlid (37). Ze werkte zich snel op tot vice-fractievoorzitter en een grootse carriere lag in het verschiet. Tot ze in 2001 plotseling uit de politiek vertrok om burgemeester te worden van de nieuw gevormde gemeente Hof van Twente.

    Formeel heette het dat ze als burgemeester ook meer tijd had voor haar gezin dat tijdens de hectische Haagse jaren ernstig tekort zou zijn gekomen. Een andere reden was er ook. Bijleveld was afgeknapt op de weinig christelijke manier waarop het CDA de toenmalige fractievoorzitter Enneüs Heerma na een verkiezingsdebacle bij het grof vuil had gezet. De verruwing van de Binnenhofse zeden en het najagen van korte termijnsuccessen waren haar sowieso tegen gaan staan.

    Het burgemeesterschap bleek een time-out. In 2007 verscheen ze weer op het Binnenhof als staatsecretaris van binnenlandse zaken in Balkenende IV, belast met de staatkundige hervorming van de Nederlandse Antillen. Wanneer dat kabinet voortijdig sneuvelt, wordt ze bij de verkiezingen in 2010 weer gekozen als Kamerlid. Een jaar later verdwijnt ze al weer. Dit keer om commissaris van de koning in Overijsel te worden. Het was een stap die niet overal gewaardeerd werd. Weer een politicus die voor een aantrekkelijk en goed betaald baantje zonder bezwaar het mandaat van de kiezer inlevert.

    Nu heeft ze van CDA-leider Sybrand Buma dus de kans gekregen om zich te revancheren op defensie. En ze heeft geluk. Anders dan Hennis hoeft ze niet te bezuinigen en kan ze profiteren van een florerende economie. Defensie krijgt er deze kabinetsperiode geld bij. Nog altijd wordt de NATO-norm (2 procent van het bruto binnenlandsprodukt) niet gehaald maar een groei met 1,5 procent is een stap in de goede richting. Met dank ook aan de Amerikaanse president Donald Trump trouwens die de bondgenoten stevig achter de vodden zit.

    Dat is de grote politiek en dat is het terrein van de minister-president. Bijleveld moet er voor zorgen dat de landmacht kan uitrukken, de marine kan uitvaren en de luchtmacht kan vliegen. Liefst met goed materieel. Nog belangrijker zijn het opvijzelen van het moreel van de troepen, het ruimhartig schadeloos stellen van de slachtoffers van het verfschandaal en het aanpakken van de bedrijfscultuur op het department die op zijn best als  ‘moeilijk’ en vaker als ‘verziekt’ wordt omschreven.

    Of dat de vrouw gaat lukken die als ‘even kordaat als klein’ wordt getypeerd? Een oud-marine-officier en historicus heeft er een hard hoofd in. ‘Bij defensie leren ze het nooit’, schreef hij in een ingezonden brief in het Brabants Nieuwsblad vorig jaar naar aanleiding van de serie schandalen. Aan Ank Bijleveld nu de taak om die woorden te logenstraffen.

     

     

     

     

    1 REACTIE

    1. Ik schrok toch echt een beetje toen zij na haar benoeming het over haar vader had
      Hoop dat die beste man niet te veel verschoot .
      Mijn eerste gedachte was toen ook wat hebben al onze regeringen toch tegen onze krijgsmacht?
      Maar goed dat onze mannen en vrouwen zich gesteund voelen door trump.?
      We zullen het zien of ze de lessen van haar vader opvolgt.

    Comments are closed.