Schuivende panelen

    1
    203

    Leestijd: 2 minuten.

    Het is geen poging van de PvdA om zich weer eens te vernieuwen, maar de G20-top eind deze week kan worden gekenschetst als “schuivende panelen” op het wereldtoneel. De grootste gemene deler is dat alle vaste verbanden van weleer op de helling staan en dat Europa nieuwe vrienden moet vinden.

    Een leuke aanloop is dat er goede vorderingen zijn met een nieuw handelsverdrag tussen de EU en Japan. Dat in tegenstelling tot het volkomen vastgelopen TTIP-verdrag met de VS.

    De Amerikaanse president Trump is trouwens hard op weg zich te isoleren met zijn “America First” -politiek. Klinkt leuk voor de thuismarkt, maar blijkbaar heeft Trump nog niet door dat de almacht van de VS achterhaald wordt doordat het economisch zwaartepunt steeds verder in het Verre Oosten komt te liggen.

    Net voor de top lopen de spanningen in die regio aardig op door weer een nieuwe rakettest van Noord-Korea. Dit voorjaar nog ontving Trump zijn Chinese collega Xi Jinping op zijn golfresort in Florida en toen leken de beste vrienden. Inmiddels is Trump boos dat China onvoldoende druk op Noord-Korea legt om de raket- en nucleaire testen te stoppen. Om dat te onderstrepen tekende hij een enorme wapendeal met Taiwan en trok de bankvergunning in van een Chinese bank die zowel in de VS als Noord-Korea zaken doet.

    Vooral de wapendeal met Taiwan was genoeg om de Chinezen fiks tegen de haren in te strijken en daarmee is Trump alle goodwill die hij had gekweekt bij Xi Jinping al weer kwijt.

    Ook wat betreft het klimaat is er weinig van Trump te verwachten, de overige landen zijn allemaal vastbesloten hun steentje bij te dragen aan om de klimaatafspraken van Parijs na te komen, de VS stappen er uit.

    Het vervelende is wel dat Europa militair absoluut te weinig voorstelt om het zonder de VS te kunnen. Ook zijn IMF en Wereldbank (in beide hebben de VS een dikke vinger) nodig om deals met Afrikaanse landen te sluiten zodat minder migranten besluiten op gammele bootjes richting Europa te stappen. Italië heeft nu echt genoeg van de “NGO-taxi’s”, boten van non-gouvernementele hulporganisaties die migrantenvlotten oppikken en de opvarenden dumpen op Italiaanse bodem, inmiddels 10.000 per week.

    De Italianen dreigen hun havens te sluiten voor NGO-vaartuigen tenzij de andere Europese landen echt werk maken van het opvangen en verdelen van de vluchtelingen. Hier staan vooral de Europese landen tegenover elkaar. Er moet iets gebeuren, maar de solidariteit is ver te zoeken, Oostenrijk verstevigde al de grenscontrole.

    Op de top zal Trump ook de Russische president Poetin ontmoeten, die hem met computerhacks zou hebben geholpen om de verkiezingen te winnen, een zaak die nog steeds als een zwaard van Damocles boven het hoofd van Trump hangt.

    Maar waar Europa de VS nog steeds nodig heeft op defensiegebied, heeft Europa Rusland nodig voor de energievoorziening. Bondskanselier Merkel zet in op nog meer Russisch gas via Nord Stream 2, een buis die Siberisch gas in Duitsland kan brengen. Kortom, ook hier is een kant kiezen niet echt mogelijk, bovendien heeft de Amerikaanse Senaat het voor Trump moeilijker gemaakt de sancties tegen Rusland wegens Oekraïne te versoepelen.

    Alles bij elkaar zijn een hoop aloude vriendschapsbanden minder vertrouwd en zeker geworden, maar kunnen de oude vrienden toch niet echt zonder elkaar. Het aftasten naar nieuwe verbanden is volop bezig, maar dat heeft ook tijd nodig.

    Eén ding is zeker de komende G20-top legt de nieuw gevormde scheidslijnen tussen de verbanden van na de oorlog genadeloos bloot en waar het gaat eindigen is geheel niet te voorspellen.

    1 REACTIE

    Comments are closed.