Slangenkuil

    0
    128

    Leestijd: 3 minuten.

    Dat het bij de SP geen gezellige boel is was al langer duidelijk. Het ene na het andere prominente Kamerlid liet weten na de verkiezingen niet meer te willen terugkeren: Harry van Bommel, Sharon Gesthuizen, Paul Ulenbelt, Arnold Merkies, Farshad Bashir. De laatste die haar vertrek aankondigde was Tjitske Siderius. In tegenstelling tot Van Bommel, Gesthuizen c.s. geeft Siderius eerlijk toe dat ze het Binnenhof niet verlaat omdat ze toe is aan een nieuwe uitdaging of iets dergelijks. Dat zou in haar geval ook een beetje raar zijn omdat ze pas een jaar of twee in de Kamer zit. Nee, Siderius heeft genoeg van de Haagse politiek omdat het daar een “slangenkuil” is, waar je “voortdurend over je schouder moet kijken of er niet iemand een mes in je rug steekt”. Siderius zei er niet bij wie deze messen hanteert, maar gezien de leegloop in haar fractie valt dat niet moeilijk te raden.

    Een blik op de peilingen maakt duidelijk waarom de sfeer in de SP verre van optimaal is. Haar grootste concurrent, de PvdA, staat op megaverlies in de peilingen, maar de SP weet daar in het geheel niet van te profiteren. In de meest recente poll van Maurice de Hond moet ze zelfs twee zetels inleveren vergeleken bij de vorige verkiezingen.

    Als een partij het slecht doet wordt al snel naar de politiek leider gekeken. Bij de SP is dat Emile Roemer. Hij verving in 2010 Agnes Kant, die in 2008 in de plaats was gekomen van Jan Marijnissen, de man die de SP groot maakte.

    Roemer, net als Marijnissen een gemoedelijke Brabander, leek beter geschikt om de partij aan te voeren dan de zure, humorloze Kant. Aanvankelijk scheen hij de juiste keuze. In de aanloop naar de verkiezingen van 2012 was de SP virtueel zelfs even de grootste partij. Maar Roemer slaagde er niet in die positie vast te houden. Hij blunderde in lijsttrekkersdebatten en de SP bleef uiteindelijk steken op 15 zetels, hetzelfde aantal dat ze in 2010 had gehaald.

    Ook na de teleurstellende verkiezingen kon Roemer geen potten breken. Zelden wist hij het politieke debat te domineren. In de Kamer stond hij meer dan eens met de mond vol tanden bij de interruptiemicrofoon.

    Geruchten dat de SP van Roemer af wil, doen al geruime tijd de ronde. Voorlopig zullen die geruchten geen waarheid worden, want Roemer trekt opnieuw de lijst. Maar mocht het resultaat van de verkiezingen van 15 maart nogmaals tegenvallen, dan zou het wel eens snel met hem afgelopen kunnen zijn. En wie hem dan moet opvolgen is nauwelijks een vraag.

    Op de kandidatenlijst die de SP maandag publiceerde staat een volstrekte nieuwkomer op nummer 3. Ze heet Lilian Marijnissen en is inderdaad de dochter van. Net als haar vader deed Marijnissen jr. politieke ervaring op als gemeenteraadslid van Oss. Verder werkte ze bij de FNV. Daar was ook de nieuwe SP-partijvoorzitter Ron Meyer jarenlang actief, die ze ongetwijfeld goed kent. Meyer is een vertrouweling van Marijnissen senior, aan wiens steun hij zijn huidige functie dankt en die hem ook nu nog met raad en daad bijstaat. Jan Marijnissen mag dan formeel geen macht meer hebben in de SP, zonder invloed is hij bepaald nog niet. Dat zijn dochter nu zo hoog op de kandidatenlijst staat, zal dan ook zeker geen toeval zijn.

    Roemer doet er verstandig aan voortaan voortdurend over zijn schouder te kijken of niet iemand een mes in zijn rug steekt.

    fons

    Fons Kockelmans werkte jarenlang in Den Haag als parlementair verslaggever. Hij schreef onder meer het boek De Haagse Werkelijkheid. In oktober verscheen zijn nieuwe boek ‘Van verzuiling tot versplintering. De Nederlandse politiek sinds de Nacht van Schmelzer’.

    Bekijk meer opinie op Achterkamertjes.nl

    Bekijk hier het volledige overzicht van alle peilingen

    Volg Frontbencher op twitter

    Like Frontbencher op Facebook