Sophie en de snoeppot

    5
    515

    Leestijd: 0 minuten.

    Uitgerekend D66. Ooit de partij van de vleesgeworden braafheid (opa Terlouw) heeft nu weer een affaire. Eerst hadden we oud-partijleider Alexander Pechtold met zijn appartement en nu hebben we Sophie In ‘t Veld.

    De lijsttrekker voor de Europese verkiezingen heeft in de Brusselse snoeppot gegraaid. Een dagvergoeding (€ 320) oneigenlijk gebruikt. Dat was niet in de strijd met de regels, bezweren ze bij D66. Dat kan ook niet want die snoeppot kent geen regels. En het geld is zoals dat inmiddels gaat teruggestort.

    Geen halszaak dus maar toch heeft het een zure bijsmaak. D66 pleit al jaren voor sobering van de snoeppot. En nu is haar lijsttrekker betrapt. De moraal: niet meer hoog te paard als Dion Graus zijn zakken spekt.

    Niettemin mag In ‘t Veld niet klagen. Want wat zegt de oude reclamewet: beter slechte publiciteit dan geen publiciteit. En dat is twee weken voor de verkiezingen toch mooi meegenomen.

     

    5 REACTIES

    1. Vanavond debat bij Nieuwsuur tussen Eppink en In ‘t Veld, waarin het onder andere ging over vergoedingen van Europarlementariërs: € 8000 salaris, € 4000 vergoedingen en dan nog eens € 320 per dag hotelkosten. In mijn ogen obscene bedragen. Sophie woont in Brussel en heeft die hotelkosten niet nodig. Eppink woonde enige tijd in Amerika. Of hij toen in het Europarlement zat en dus een riante reisvergoeding ontving werd niet duidelijk. Hij viel haar maar niet te hard aan op dit punt.

      Wat ik hypocriet vond van Sophie, was dat ze deed of die vergoedingen haar werden opgedrongen en zIj die liever niet had. Dan denk ik: wat let je om andere parlementariërs het goede voorbeeld te geven door af te zien van vergoedingen waar andere Nederlanders een jaar voor moeten werken? Nederlandse SP-parlementariërs zijn principiëler.

      Mevrouw zegt dat 80% van de Nederlanders in de EU willen blijven. Eppink verzuimde haar te vragen waarom dat dan niet in een referendum bevestigd mocht worden.

    2. Wat een droefenis. Je hebt politici en je hebt mensen. Ik ben mens en vrijwilliger en moet voor elke scheet die ik laat een bonnetje inleveren en terecht want ik zou de hele tent oplichten, want als gewoon mens doe je dat.
      Een politicus is dermate integer en boven mensen verheven die kun je gewoon vertrouwen dus hoezo bonnetjes inleveren en hun declaraties bekijken? Gewone mensen die klagen over politici zijn gewoon jaloers. Ik niet, en daarom ga ik stemmen 23 mei op de heren Hiddema en Graus en natuurlijk op mijn Sophie. Je ziet aan haar ogen dat zij volkomen betrouwbaar is. Ik vertrouw elke politicus en politica die blauwe ogen heeft en blond haar (al dan niet geverfd). Bij politici met bruine ogen en zwart haar heb ik zo mijn vraagtekens. Politici met grijs haar, daar stem ik absoluut niet om want bij elke leugen die een mens doet krijgt hij/zij een grijs haartje bij. Kijk maar naar president Trump.

    3. Al die nutteloze vergoedingen voor onze zgn. ‘Volksvertegenwoordigers’ zouden maar eens drastisch moeten worden beperkt. Doordat zij zo’n beetje elke ademteug mogen declareren, zit er geen rem meer op het uitgeven van gemeenschapsgeld dat door hard werken via belastingen in hun budget is gekomen. Hierdoor komen de politici nog meer in hun ivoren toren en verliezen ze het besef, wat er voor nodig is om een Euro te verdienen. Hierdoor creëren ze nog vaker maatregelen, die de burger veel geld kost, zonder dat zij er last van hebben.

      Ik heb het altijd al een heel rare constructie in het bedrijfsleven gevonden dat hoe meer je verdient, hoe meer je kunt declareren. In de hogere bestuurslagen is dit blijkbaar helaas niet anders. Wat meer soberheid met andermans geld zou hen sieren.

    4. Ik wil wel eens in de portemonnee van een commissaris kijken ?
      Ik wil ook wel weten wat voor bonnetjes er door hem of haar ingeleverd worden?
      D66 kan ik niet luchten of zien maar heb ook zo iets van dat wisten we toch van dat graaien in het parlement?
      wat ik niet weet is hoe vet is de boekhouding van Frans of die andere niet gekozen daar aanwezige?

    5. Ik wist het al tientallen jaren maar ook de media worden nu wakker. Politici zitten er niet voor hun kiezers maar uitsluitend voor zichzelf.
      Politici bedenken een idee waar ze kiezers mee trekken en die kiezers moet je uiteraard naar de mond praten, anders laten ze je vallen.
      Dat idee is niets anders als een smoes om ze van een politieke goed betaalde baan te voorzien. Mensen met gelijksoortige ideeën verenigen zich in een partij en krijgen door hun veelheid invloed en macht.
      En natuurlijk toegang tot de graaipotten, die nooit gecontroleerd worden omdat ze dat niet willen; je levensduur als parlementariër is immers maar beperkt tot 1 of 2 decennia dus je hebt maar beperkte tijd om geld bij elkaar te graaien.

    LAAT EEN REACTIE ACHTER (maximaal 200 woorden per reactie)

    Please enter your comment!
    Please enter your name here