Van der Staaij zet ChristenUnie onder druk

    7
    518

    Leestijd: 1 minuten.

    “In the Netherlands, the Doctor Will Kill You Now”. Het lijkt de titel van een horrorfilm, maar deze zin komt niet van Hollywood, maar van een serieuze Amerikaanse krant, The Wall Street Journal. Het gaat om een artikel van Kees van der Staaij. Waarschijnlijk heeft de politiek leider van de SGP de kop niet bedacht, want daar heeft elke krant speciale redacteuren voor, maar hij zal tevreden zijn met de publicatie.

    Het markeert het begin van een internationale campagne. Volgens Van der Staaij staat de Nederlandse regering terecht als eerste klaar om een veroordeling uit te spreken als ergens in de wereld de mensenrechten worden geschonden. Nu dat in Nederland dreigt te gebeuren, doen andere landen er wat hem betreft goed aan zich uit te spreken over Nederland. Hier zou het fundamentele recht op leven in het geding zijn.

    Van der Staaij begint zijn artikel met de Euthanasiewet, die dateert uit 2002, en die hulp van de arts bij zelfdoding toelaat als sprake is van ondraaglijk en uitzichtloos lijden. Volgens de SGP-leider zijn sindsdien de regels voor euthanasie zo opgerekt dat de bescherming van kwetsbaar leven op het spel staat. En nu overweegt het Nederlandse kabinet zelfs hulp bij zelfdoding aan mensen die hun leven voltooid achten.

    Een wetsvoorstel is er niet, maar dat weerhield Kees van der Staaij er niet van om in oktober een motie van afkeuring in te dienen. Hij kondigde die al aan nog voordat er een Kamerdebat was geweest. Hij kreeg van geen enkele partij steun, behalve van de ChristenUnie. De leider van de ChristenUnie, Gert-Jan Segers, verklaarde daarop dat een minister van de ChristenUnie nooit een handtekening zal zetten onder een wet over ‘voltooid leven’.

    Gert-Jan Segers plaatste zich daarmee recht tegenover de leider van D66, Alexander Pechtold, met wie hij nu onderhandelt over de vorming van een nieuw kabinet. Informateur Gerrit Zalm staat voor de moeilijke taak om de kwestie op te lossen. Nu de onderhandelaars drie weken op vakantie zijn en de formatie niet in het brandpunt van de belangstelling staat, zou hij kunnen overwegen het heikele punt in de ijskast te zetten. Dat wordt moeilijk nu Van der Staaij er alles aan doet om te voorkomen dat de kwestie een stille dood sterft.

    7 REACTIES

    1. Euthanasie is en blijft een teer onderwerp, maar zoals van de Staaij zich nu profileert lijkt nergens op.
      Je kunt allerlei voors en tegens opsommen tegen euthanasie, maar blijf discussiëren, maar schreeuw niet en vooral niet in zo’n orthodox christelijk land als Amerika, dat toch al meent dat ze de wijsheid in pacht hebben.
      Hulp bij zelfdoding van mensen die het leven zat zijn? Segers heeft gelijk dat we als gemeenschap meer om onze medemens moeten denken, maar je kunt er zo door zitten dat je hoe dan ook geen uitweg meer ziet. Moet je dan niet helpen? Het alternatief is dat die persoon dan voor de trein springt.
      Het is hoe dan ook een hele taaie, maar ook tere materie en het siert van der Saaij niet dat hij er op deze manier mee omgaat.
      Dat spijt me, want hij mag dan orthodox christelijk zijn, hij lijkt me verder toch een aardige man.

    2. Het is niet alleen een probleem tussen CU en D66: waarschijnlijk komt een stemming niet eens door de tweede kamer, want ook CDA, SP en andere partijen zijn tegen een wet ‘voltooid leven’. En dan hebben we het nog niet eens over de medische wereld waarvan het overgrote deel deze wet niet zit zitten. Maak er dus niet een typisch christelijk probleem van. Overigens, de speciaal ingestelde commissie o.l.v. een D66 heeft zich eveneens tegen deze wet uitgesproken.

    3. Intolerantie vind je overal. Christenen, Atheïsten, politici, allemaal hebben ze hun eigen mening, al of niet intolerant. Het gaat pas fout als mensen anderen niet meer respecteren terwijl ze zelf wel respect eisen van de ander. Linkse activisten die taarten smijten, mensen die anderen framen.
      De mainstream is niet tegen euthanasie, dus dat is inmiddels gebruik geworden, zij het onder zware restricties. En zo hoort het ook, ik heb dat onlangs van dichtbij mee gemaakt. Het lijkt mij dat de oplossing kan worden gevonden in een debat met wederzijds respect.
      De PVV bijvoorbeeld is een moderne partij die met beide benen op de grond staat. Niet tegen euthanasie. Wel tegen mensen die onze vrijheid in gevaar brengen. Waarom zijn zij niet betrokken bij de formatie ? Wie zijn er hier nu intolerant…
      Ik zie er nog van komen dat er ‘n minderheidsregering komt. Nieuwe verkiezingen? Rutte kijkt wel uit.
      (Geen PVV-stemmer.)

    4. Van der Staaij toont feitelijk aan hoe gevaarlijk het vermengen van staat en religie is. Net als moslims zoekt hij over de grenzen heen steun bij mensen van hetzelfde geloof en juist dat maakt dat mensen zich afvragen waar de solidariteit eigenlijk ligt: bij het eigen land of bij de geloofsgenoten over de grenzen heen.
      De erudiete schrijver Rudy Kousbroek stelde al eerder de vraag waarom religieuzen eisen dat wij hun geloof met respect behandelen terwijl zij overduidelijk geen respect tonen voor mensen met een andere gedachtegang. Want waarom moet een christelijk iemand voor mij uitmaken of ik wel of niet euthanasie pleeg als ik ondraaglijk leidt? Laten ze dat bepalen voor hun eigen religieuze groepje zoals jehova’s getuigen voor hun eigen groep bepalen dat ze geen bloedtransfusie mogen ontvangen (al betwijfel ik of ze dit ook niet zullen uitbreiden naar anderen als hun macht groter zou zijn).
      En soms is het behoorlijk hypocriet. Mijn opa heeft er een jaar over gedaan om dood te gaan met longkanker. Het was een ware marteling. Zijn ijzersterke hart weigerde het op te geven. Hij leed ondraaglijk pijn, het was uitzichtloos en hij smeekte om euthanasie. Dit werd in het het conservatieve katholieke ziekenhuis in die tijd geweigerd (inmiddels past men ook in dat ziekenhuis wel euthanasie toe). Ik was veertien en worstelde met het lijden van mijn lieve opa. Toen ik het op mijn katholieke school ter sprake bracht, probeerde de leraar mij ervan te overtuigen hoe goed het was dat er geen euthanasie werd gepleegd. Hij overtuigde mij niet.
      Later vernam ik dat hij én zijn vrouw samen euthanasie pleegden toen zij allebei – toevallig tegelijkertijd – ongeneeslijk ziek werden. Ik hoorde van zijn beste vriend hoe mooi en vreedzaam het heengaan was geweest. In het bijzijn van zijn familie en beste vrienden, met mooie muziek, sliep het echtpaar hand en hand vredig in.
      Wat hij vanuit zijn geloof mijn opa niet gunde, nam hij dus zelf wel. Jammer dat ik niet in de hemel geloof want dan had ik daar alsnog de discussie flink willen voortzetten!

      • Lieve Petra,
        Een indrukwekkend, verdrietig verhaal schrijf jij ons. Ik vind het erg moeilijk daar rationeel op te reageren. Maar natuurlijk, boven alles; je hebt gelijk in de reactie.
        Hypocriet noem je een en ander. En dat ben ik met je eens. En dat is nu ook precies het probleem van deze tijd. Hoekan je tolerant zijn t.o.v. mensen, die dat niet zijn t.o.v.jou. En daarom haat ik fundamentalisme. Of het Christelijk,
        of Islamitisch, of Joods of wat dan ook is. Elk mens, door God geschapen heeft het recht om te beslissen in en over zijn eigen leven. Verantwoordelijkheid afleggen moet hij/zij tegenover zijn Schepper, niet tegenover zijn medemens.
        En daar moet de politiek dus met zijn “poten van afblijven”!
        Je leest, ik ben een gelovig mens! Ik heb altijd gezegd: metGod heb ik geen probleem, wel met zijn “grondpersoneel” en dat bedoel ik zeker niet als grapje, gezien jouw ervaring met het lijden, dat jij hebt gezien bij jouw opa. Ik geloof wel in de hemel, Petra. Maar ik geloof dat dit niets met de hemel te maken heeft. Een hemel op aarde moeten wij creëren. En daar hoort euthanasie in mijn ogen als mogelijkheid, door ons menselijk kunnen, ook bij. Ik heb bewondering voor jouw openhartigheid. Gelovig of niet, een goed mens.
        Bert.

        • Beste Bert,
          Dank je wel voor je reactie. Ik heb het helemaal met je eens. Ik heb ook geen problemen met gelovigen, vooral niet als ze dit vertalen door hun medemens te helpen. Gelukkig zijn er hier ook velen van.
          Beste Bert, jij lijkt me ook een heel fijn mens.
          Petra

    5. Tja, dat wordt geen rustige vakantie voor Gert-Jan Segers. Hoe nu verder na 9 augustus? Zijn Christen-broeders van de SGP leggen hem het vuur aan de
      schenen. Geen wet “voltooid leven”, terugdraaien van de euthanasiewet. Als Segers in augustus veel te zwak reageert, op de door Pechtold voorgestane
      voorstellen over “onderzoek embryo”, wetgeving over “voltooid leven” staat de ChristenUnie te kijk met zijn verkiezingsbeloften en zal een deel van de zwaardere
      christelijke kiezers toch overstappen van de linkse CU naar de rechtse SGP. En daar ben ik van overtuigd!
      Maar dan hoe nu verder met de formatie in augustus? In mijn ogen komt er geen kabinet met D66 en CU. De standpunten op het medisch-ethisch vlak lopen veel te
      ver uiteen. D66 wil voortvarend verder; de CU wil de rem erop. Compromisen in deze zijn niet mogelijk. Niemand wil zijn kiezers en achterban in de steek laten. Dus dat gaat helemaal niets worden in augustus. Het is niet anders.
      Mijn advies aan Gerrit Zalm: stel voor aan de Tweede Kamer
      om nieuwe verkiezingen te houden, als je geen minderheidskabinet wenst. En lieve politieke partijen: houdt dan eens op met allerlei uitsluitingen voor de verkiezingsuitslag. Is beter!
      Bert.

    Comments are closed.