Stef Blok en de dominees

    3
    384

    Leestijd: 2 minuten.

    De Nederlandse buitenlandse politiek wordt zoals bekend beheerst door twee karikaturen. Aan de ene kant staat ‘de dominee’ die de wereld graag voorschrijft hoe het dient te gaan. De moderne, seculiere versie hiervan heet ‘gidsland’ en gaat vaak vergezeld van het ‘vingertje’. De wereld moet ons volgen. Want wij weten de weg naar de betere, rechtvaardiger, schonere, klimaatvriendelijker, enz. toekomst.

    De dominee voelt zich moreel graag superieur en kijkt even graag neer op zijn tegenstrever, ‘de koopman’. Want de koopman wil maar één ding: geld verdienen. Dat vinden we in onze nog altijd calvinistische moerasdelta eigenlijk verderfelijk. Het liefst zou de dominee zien dat de koopman zich voor zijn activiteiten schaamt. Dat de koopman de bevlogenheid van de dominee mede mogelijk maakt, blijft meestal onvermeld.

    Deze visies krijgen ook wel het etiket ‘idealistisch’ (dominee) en ‘realistisch’ (koopman).  Tussen die visies bestaat onvermijdelijk een zekere spanning. En die spanning manifesteert zich het sterkst in het buitenlands beleid.

    Dat bleek gisteren weer eens toen de Kamer de China-nota van minister Stef Blok (buitenlandse zaken) behandelde. En ja hoor, de minister kreeg de wind van voren. Te weinig aandacht voor de mensenrechten. We geven Beijing te weinig op zijn donder voor de vervolging van dissidenten, religieuze en etnische minderheden. Blok moet vaker met zijn vuist op tafel slaan. Hij moet de Chinezen waarschuwen. Er schalde nog net geen ‘foei’ door de vergaderzaal. In Beijing zijn ze zich het lazarus geschrokken.

    Ik wil natuurlijk niets afdoen aan de nobele intenties van de Kamerleden. Het is zeker niet pluis in het rijk van het midden. En je moet het schenden van mensenrechten ook aan de kaak blijven stellen. Allicht. Maar politiek gaat in de eerste plaats over macht. En bij macht is er weinig plaats voor illusies. En de dominee heeft vaak last van illusies. Anders was hij geen dominee.

    De koopman weet wat er in de wereld te koop is. Hij heeft geen last van illusies. Anders was hij geen koopman. Dat maakt hem misschien niet altijd even sympathiek, maar ja, met sympathie kom je niet ver in de barre wereld buiten de polder.

    In de buitenlandse politiek kun je beter koopman zijn. Over belangen vallen zaken te doen en over waarden niet. En wat betekent dat voor de dominee? Hij trekt bescheiden aan diens jasje als de koopman het al te bont maakt. Maar hij moet vooral niet denken dat de wereld zijn vingertje zal volgen.

    3 REACTIES

    1. Nieuwsuur interviewt Blok die zijn bezorgdheid uit over het terugtrekken van Amerika uit Syrië. Een gotspe! Waarom wijst Nieuwsuur de minister er niet op dat een verzoek van Trump om grondtroepen te leveren door zijn regering is afgewezen? Durfden wij die honderd Amerikanen niet te vervangen?

      Zijn interviews bij Nieuwsuur een-tweetjes waarbij je geen moeilijke vragen stelt? Zijn journalisten zo dom of kort van memorie? Als ik dit aanzie, komt bij mij de term nepnieuws naar boven. Onwelgevallig nieuws wordt van het scherm geweerd.

      Deze bespiegeling staat los van de afschuw die ik heb over het optreden van het Westen dat al vanaf de verdeling van het Ottomaanse rijk in het Sykes-Picotverdrag van 1916 de Koerden stelselmatig in de kou heeft laten staan. Vermoedelijk omdat ze de greep op de olie in de weg zaten. De Koerden leren het ook nooit en worden telkens weer verraden. Arm volk zonder vrienden. Israël heeft nog Amerika als machtige vriend.

    2. We kunnen hoog en laag springen, maar zij die macht hebben bepalen de regels, zelfs wanneer de volksvertegenwoordiging plots last krijgt van ethische bevliegingen. Dat zien je toch ook in ons land. Klokkenluiders worden afgemaakt. De brutaliteit hebben om machthebbers aan te klagen dat deze strafbare feiten zouden hebben gepleegd. Naar boven likken en naar beneden trappen is een goede manier om macht te krijgen, verstevigen en uitbreiden. Je moet natuurlijk wel de juiste mensen likken en de juiste mensen trappen anders gaat er echt iets heel goed mis. Dis of Stef Blok het nu zo slecht doet met China hangt er vanaf Als China voor goedkoop voedsel zorgt en goedkope speeltjes is er echt niet zo veel mis in China, wnt ook voor Nederlanders geldt: Erst das Fressen dan die Moral.

    3. Stef Blok is van de VVD oftewel een ‘partij voor de koopmannen’ , dominees passen beter thuis bij de CU of het CDA. Weliswaar beide ook regeringspartijen die dus niet de minister van buitenlandse zaken hebben geleverd. Stef Blok heeft precies gedaan wat je van hem mag verwachten. Voor de mensenrechten hebben wij de mensenrechtenorganisaties, die je zo vaak als je wilt geldelijke steun kan geven. Ze vragen er steeds om. Mocht Stef Blok hier aan geld geven dan steunt hij de ‘dominee’ ook. Bovendien zijn ze aftrekbaar van de belastingen dit is ook interessant voor de ‘Koopman’.
      Dus de ‘wind van voren’ is eigenlijk een storm in een glas water.

    Comments are closed.