Te veel vijanden op het verkeerde moment

    4
    688

    Leestijd: 3 minuten.

    Jeroen Dijsselbloem en Frans Timmermans grepen naast de topbanen die de kroon op hun carrière hadden moeten worden. Timmermans werd niet de eerste echte Nederlandse voorzitter van de Europese Commissie. En Dijsselbloem zal in Washington niet in de belangrijkste stoel van het IMF zitten.

    Ze waren de verliezers van het grote internationale banenhandjeklap. Of, zo u wil, slachtoffers van het internationale kartel. Nederland bleek opnieuw een kleine speler. En Mark Rutte bleek niet zoals Emmanuel Macron en Angela Merkel een ‘M’ maar een ‘m’. Ondanks een ook in Brussel goede reputatie als dealmaker toch geen doorslaggevende stem als het er echt op aankomt.

    Tegen dat machtsvertoon van Berlijn en Parijs was hij niet opgewassen. Als zij één lijn trekken, hebben de andere hoofdsteden het nakijken. Dat is altijd zo geweest. Dat is een voldongen feit; geen schande en moeten we hem ook niet aanrekenen. Hij weet, mocht dat nog nodig zijn, zijn plaats weer.

    Dat is dus vermoedelijk de belangrijkste reden voor het feit dat de hoofdprijzen buiten bereik bleven van beide PvdA-mannen. Maar er is ook nog een andere reden. Dijsselbloem en Timmermans hadden zich niet geliefd gemaakt bij een aantal lidstaten. Timmermans liep in Oost-Europa tegen een met een klap voor zijn neus dicht gesmeten deur en Dijsselbloem had het in het Zuiden verbruid.

    De EU is behalve een economisch samenwerkingsverband ook een ‘waardengemeenschap’. De lidstaten worden geacht zich aan de erkend democratische waarden te houden: dus niet sjoemelen met de rechtsstaat en vrijheid van meningsuiting. Het is normaal en gewenst dat Brussel protesteert als Warschau en Boedapest daar een loopje mee nemen. Een Realpolitiker zal zich trouwens wel afvragen of dat verstandig is. Als de Poolse en Hongaarse kiezers hun sterke mannen niet in het gareel wensen te schoppen, moet je dat niet van buiten willen opleggen. Je hebt dat dan maar te accepteren en moet hopen op betere tijden. Druk uitoefenen, akkoord, maar ken je grenzen.

    Wat je zeker niet moet doen is er een persoonlijke kruistocht van maken. En al helemaal niet op de Timmermans manier. Met een priemende wijsvinger zeggen hoe het moet. Daar hebben ze in landen die na tientallen jaren de littekens van de Russische knoet nog voelen geen zin meer in. Dan gaat de kont tegen de krib en krijg je onherroepelijk de opgestoken middelvinger. Met potentieel verstrekkende consequenties. Ze zullen niet nalaten je een hak te zetten wanneer ze de kans krijgen. Als er baantjes worden verdeeld bijvoorbeeld.

    Dijsselbloem had zich vooral in Griekenland, maar ook in Spanje en Italië onmogelijk gemaakt. Ook dat had niks met het eigenlijke werk als voorzitter van de Eurogroep te maken. Hij deed wat de EU, lees in dit verband Berlijn, vond dat hij moest doen. De grote verkwisters in Athene dwingen eindelijk eens de tering naar de nering te zetten.

    Dat is nooit een populaire boodschap. Zo’n boodschap moet je met tact en enig inlevingsvermogen brengen. Niet op een manier die als arrogant en krenkend wordt ervaren. Dijsselbloem scheen bovendien te gloriëren in zijn rol als de strenge tuchtmeester uit het Noorden. ‘Wie zijn geld uitgeeft aan drank en vrouwen, moet later niet om bijstand vragen’. Dat daar gedonder van kwam, had hij op zijn vingers kunnen natellen. En als ze je ook nog zien als de loopjongen van het gehate Berlijn zijn je kansen gauw verkeken.

    Hebben Timmermans en Dijsselbloem het dus aan zichzelf te wijten dat ze naast de hoofdprijs hebben gegrepen? Het zal zoals gezegd niet de belangrijkste reden zijn geweest. Maar in de politiek worden altijd rekeningen vereffend. En altijd op een voor jou slecht moment. Wie vijanden maakt, komt ze altijd weer tegen. Net wanneer je ook hun steun nodig hebt, gaat de duim omlaag. Daar hadden Timmermans en Dijsselbloem in hun drang naar de top op zijn minst rekening mee moeten houden.

     

     

    4 REACTIES

    1. Het is duidelijk, Nederland is niet in tel binnen de E.G. het wordt hoog tijd dat we ons aansluiten bij het Brits gemenebest en op termijn uit de E.G stappen. Als Brexit een feit is dan biedt Nexit voor de Britten ook perspectief. Rotterdam valt dan nl. ook onder het Brits gemenebest. Rotterdam is nog steeds de Europoort en 1 van grootste havens van de wereld, dus groter dan die van Londen of andere voorname Britse zeehavens.
      Nee Hong Kong is niet langer Brits. Britten zijn democratischer dan Duitsland of Frankrijk en dus aantrekkelijker voor Nederland. Net als de Britten zijn Nederlanders best wel conservatief.

    2. Hier blijkt maar weer dar politiek niets is voor bange mensen; niets is voor mensen met een visie en daar ook voor staan. Politiek is in de eerste plaats naar de juiste mensen trappen en dat op het juiste moment en naar de juiste mensen, op het juiste moment, likken alsof je leven ervan afhangt. Verder is een lekker kontje nooit weg net zomin als een leuk smoelwerk en een gezellige babbel. En wat zeker waar is dat er geen land ter wereld is die zo’n integere politiek voert als Nederland, ongeacht welk terrein en nu zijn natuurlijk andere landen stik jaloers omdat Nederland Gidsland is. En als je van de daken schreeuwt dat je Gidsland bent, gaat er wel eens wat mis.

    3. Misschien moet Nederland zijn eigen democratie op orde krijgen voordat het anderen de les leest:
      -Onafhankelijke door het volk gekozen uitvoerende, controlerende en rechtelijke macht
      – Constitutioneel hof dat wetten aan de grondwet toetst.
      – volksraadpleging bij zaken die de soevereiniteit en/of de grondwet betreffen.

      Na de Franse revolutie hebben conservatieven de macht heroverd. Zij gebruiken het volk alleen om hun macht te legitimeren, en nemen aan dat het volk daar anno 2019 nog steeds genoegen mee neemt. In 1815 en 1945 maakten ze in Indië dezelfde fouten toen ze het ancien régime weer wilden herstellen. Heinrich Heine wees er al op dat Nederland bestuurlijk altijd 50 jaar achterloopt.

      Wie zijn wij om regeringen te kritiseren die met een absolute meerderheid zijn gekozen, terwijl hier een coalitie omstreden wetten via handjeklap invoert?

      • Nederland is ten diepste ondemocratisch omdat klokkenluiders (mensen met weinig tot geen macht die kritiek durven uiten op mensen met macht) heihard aangepakt mogen worden. Rechtsbescherming dus voor machthebber die vermoedelijk wat te verbergen hebben. De media durven niet hardop te zeggen dat hoe in dit land klokkenluiders aangepakt kunnen en mogen worden democratie ondermijnend is, of dat democratie betekent de macht bij de machthebbers die niet gestoord mogen worden wat ze ook voor vuiligheid en smerigheid uithalen. Omdat wat ze ook doen altijd in landbelang is en altijd om het volk te dienen. De media weet natuurlijk in dit machtsspel haar plaats.

    Comments are closed.