Tip voor het bankwezen

    4
    249

    Leestijd: 0 minuten.

    Wiebe Draijer, topman van de Rabo-bank, wil een keurmerk voor rekeninghouders. Om criminele activiteiten als witwassen tegen tegaan, zei hij tegen het Financieele Dagblad. Dat moet geregeld worden door een onafhankelijke toezichthouder, want het is ‘te ingewikkeld’ voor de banken. Alsof we dat nog niet wisten.

    Maar zoals zo vaak in deze branche ritselt er een addertje onder het gras. Dat controleren van mogelijke boeven, kost tijd en dus geld. Heel veel geld, aldus Draijer. Het is daarom veel aantrekkelijker de overheid, dus de belastingbetaler, er voor te laten opdraaien.

    Wat denkt u? Zou de bank het bespaarde geld teruggeven aan de bonafide rekeninghouders of uitkeren als bonus aan de nooit voor hun verantwoordelijkheid weglopende bestuurders?

    Misschien is het een idee om banken een keurmerk te geven. Op elk bankgebouw een vlag met een opgestoken of naar beneden wijzende duim. Weet de klant ook meteen bij wie hij moet wezen.

     

     

    4 REACTIES

    1. Wat een droefenis. Wanneer ik kijk in de prachtige blauwe ogen van allerlei soorten bankiers dan schiet bij mij het eerste binnen: integer, betrouwbaar en deskundig. Net als bij de meeste volksvertegenwoordigers en de leden van de dienarsse Gods (ik vind dit meer bij integer politiek Nederland passen dan de regering; net als oeuf, dat klinkt toch heel anders dan ei). De banken. Wat hebben mensen toch tegen banken: Wat is er nu tegen integer en betrouwbaar wit wassen. wie kan daar bezwaar tegen maken? Wat is er nu op tegen dat sjoemelende en oplichtende belastingbetalers betalen dat banken nog meer integer en deskundig criminele activiteiten bestrijden onder de code naam: In naam van Oranje open de poort.
      Machthebbers hebben een andere status dan de niet machthebbers dat heet: iedereen is gelijk voor de wet. Het is toch te dol dat iemand met weinig tot geen macht hetzelfde behandeld wordt met veel macht. Dat lijkt mij nu klassejustitie. Ik ben dan ook doorlopend depri omdat ik nooit een hoge positie heb bereikt bij de bank, in het bedrijfsleven, de politiek, waar je klokkenluiders lekker in hun ballen kunt knijpen en vrouwelijke klokkenluiders met hun tieten aan de waslijn hangen. Dat is nog steeds waar ik van droom, maar het zit er niet in. Mijn leven is totaal mislukt.

    2. Uitstekend idee. Ik zou ook nog een keurmerk aan openbare aanklagers willen geven:

      Fraude bij ING wordt geschikt met een boete, omdat procederen te veel tijd en geld kost. Het Openbaar Ministerie schijnt niet te beseffen dat recht spreken niet een kwestie van centen is, maar van genoegdoening geven en voorbeeld stellen aan de samenleving.

      Om eigenrichting te voorkomen, hebben beschaafde naties ooit officieren van justitie en rechters gemachtigd om namens het volk aan te klagen en recht te spreken. Maar die moeten de gevoelens van de samenleving dan wel serieus nemen.

      Wat dat betreft kan Nederland een voorbeeld nemen aan een land als de Verenigde Staten, waar je veel ruimte krijgt om te ondernemen. Waar faillissement geen sociale afgang betekent, maar waar je bij fraude met de handen op de rug gebonden voor 3 x levenslang naar de gevangenis gaat. In Nederland ontspringen Van der Hoeven van Ahold, Hamers van ING en Moerland van RABO de dans. “Wir haben es nicht gewusst”, hoewel ze vorstelijk worden betaald om het juist wel te weten. Strafvervolging is niet aan de orde, waarschijnlijk omdat ze Corpsvriendjes zijn van de rechters en secretarissen generaal.

      In een groot land is die kans een stuk kleiner. Een rechter in New York wordt niet gehinderd door connecties met Mark Zuckerberg. Laat staan met bovengenoemde heren. Van der Hoeven hoeft zich daar niet te vertonen met zijn “letters of intent” en Libor Moerland evenmin. Daar wacht hen een enkeltje Sing Sing.

      • Da’s nu kartel.
        De hoge heren en dames houden elkaar het hand boven het hoofd om elkaar uit de gevangenis te houden. In Roemenië doen de sociaal-democraten het ook. De bevolking gaat daar massaal voor de straat op. Daar heet het: corruptie.
        Het OM – de minister (de regering dus) – bepaald of ze iemand wel of niet strafrechtelijk wil vervolgen. Wel da’s dan makkelijk. Kan je meten met twee maten, van wie zijn mijn maten en wie niet? Maten naaien doe je tenslotte niet.
        Wilders of Pechtold bij voorbeeld…
        Misschien is het een idee’tje voor de Roemeense regering hoe juridisch de zaken staatkundig aan te pakken? ‘T schijnt dat de EU met deze constructie geen problemen heeft. Ze vindt Nederland namelijk een ‘voorbeeldige’ democratische rechtstaat.
        Dus voilà…
        Wellicht dat Polen daar ook iets aan heeft. Je stuurt de rechters niet eerder met pensioen om ze te vervangen voor je eigen maten. Maar zorgt voor een OM die de zaken simpel weg… Niet voor het gerecht brengt.
        Of afkoopt… (da’s mooi want dat geld laat de ING betalen door haar klanten en aandeelhouders, dus echt ‘pijn’ zullen ‘ze’ – deze ING-machthebbers – niet lijden).
        Ja beste Polen en Roemenen…
        ‘T is maar hoe je de zaken staatkundig aanpakt.
        Van de EU of’t Europarlement zal je over Nederland niets horen.

    3. Laten ze dan eerst met zichzelf beginnen. Een keurmerk voor de banken. Uit ervaring weet ik dat de Rabobank nog meer de particulier bedondert.

    Comments are closed.