Trump begint geblesseerd aan tweede helft

    1
    328

    Leestijd: 4 minuten.

    Het politieke seizoen in de VS is deze week weer begonnen. Het is de tweede helft van de wedstrijd Donald Trump tegen de Democraten en de rest van de vrije wereld. De president staat geblesseerd aan de aftrap. Het Huis van Afgevaardigden is sinds de Congress-verkiezingen van vorig jaar november niet meer in handen van zijn Republikeinen. En de nieuwe Democratische meerderheid is vastbesloten hem te tackelen waar en wanneer ze maar kunnen.

    Dat is een groot maar niet het niet het enige probleem voor de president.

    Trump heeft met het vertrek van minister van defensie Jim Mattis en de chef staf van het Witte Huis John Kelly ook de laatste resten gezond verstand in zijn team uitgezwaaid. Hij zal het zelf ongetwijfeld anders zien, geen last meer van dwarsliggers, maar het is een onheilspellend vooruitzicht. Wie gaat de machtigste man van de wereld nu vertellen dat niet alles wat hij bedenkt en per twitter de wereld in slingert geniaal is?

    Intussen legt de speciale aanklager, Robert Mueller de laatste hand aan zijn rapport over de beïnvloeding van de presidentsverkiezingen van 2016 door Rusland. De hoofdmoot van dat onderzoek betreft de banden van het Kremlin met de Trump-campagne. Ook als de president zelf niet wordt betrapt met een ‘smoking gun’, het willens en wetens profiteren van die Russische acties, gaat het voor grote opwinding zorgen. En zeker als niet alleen voormalige medewerkers en adviseurs maar ook zijn zoon en schoonzoon in de verdachtenbank moeten verschijnen.

    In de eerste helft had Trump economisch de wind mee. Maar na het slechtste kwartaal op Wall Street sinds jaren moet hij ook op dit front rekening houden met tegenslag. De effecten van de belastingverlaging, zijn grootste project tot nu toe, beginnen af te vlakken. De staat van de economie is de belangrijkste graadmeter van presidentieel succes en als de groei tegenvalt, werkt dat door op zijn scorekaart. Dat is in aanloop naar de presidentsverkiezingen van volgend jaar een extra handicap.

    De vraag is nu hoe zijn eigen partij en de Democraten op deze ontwikkelingen zullen reageren. Bij de Republkeinen wordt het eerste gemor hoorbaar. Senator Mitt Romney schreef in een opiniestuk dat Trump ‘door zijn karakter tekort schiet als leider’ en ‘wereldwijd voor chaos’ zorgt. De voormalige tegenkandidaat van Barack Obama in 2012 sprak vooral voor zichzelf en de bijval uit eigen kring bleef bescheiden, maar toch… Als Trump een gevaar wordt voor de herverkiezing van Repubikeinen in 2020, zou het gemor wel eens kunnen omslaan in muiterij. Loyaliteit is relatief en helemaal als de president dat zelden beantwoordt. Dan is de keus voor het eigenbelang gauw gemaakt.

    Of dat gebeurt hangt natuurlijk ook af van de Democraten. De Democraten moeten hun troeven goed uitspelen. De aanval goed doseren. Er niet te vaak met gestrekt been in. De heethoofden die bloed aan de paal willen zien in toom houden. Een eventuele afzettingsprocedure alleen beginnen als die enig kans van slagen heeft. Want Trump mag dan de slechtste president aller tijden zijn, hij is zeer bedreven in in het mobilseren van zijn vaak strijdvaardige achterban.

    In dit verband is het van belang dat de Democraten een gematigde presidentskandidaat naar voren schuiven. Geen figuur van de linkervleugel die het voornamelijk goed doet in liberale bolwerken als New York en Los Angeles en andere grote steden. Dat is bij de huidige polarisatie op voorhand kansloos.

    Alleen met een man of vrouw die ook in de conservatievere regio’s verkiesbaar is, maken de Democraten een kans. Eén ding moeten ze in elk geval niet doen. Trump in de kaart spelen door weer met een figuur a la Hillary Clinton te komen. De afkeer van Clinton bij veel kiezers was zo groot dat dit twee jaar geleden fors bijdroeg aan de overwinning van Trump. Alleen, onderschat nooit het talent van de Democraten om zich in eigen voet te schieten. Voorlopig heeft zich nog niemand gemeld die aan het vereiste profiel voldoet.

    In elk geval is de eerste slag al begonnen. Zo’n 800.000 ambtenaren zitten nu al ruim twee weken thuis met onbetaald verlof of doen hun werk zonder betaling wegens een conflict over de begroting. Dat conflict draait om de bouw van de omstreden anti-migratie muur aan de grens met Mexico. Trump wil daar 5 miljard dollar voor uittrekken. De Democraten willen er hooguit 1,6 miljard voor vrij maken. Had Trump tijdens zijn campagne niet beloofd dat Mexico voor de kosten zou opdraaien? Bovendien, de regering kan dat geld veel beter besteden.

    Geen van beide partijen kan zich in dit conflict gezichtsverlies veroorloven. Wie als eerste inbindt trekt niet alleen nu aan het kortste eind. De geloofwaardigheid van alle betrokkenen staat op het spel. Verliezen is voor Trump sowieso een onuitspreekbaar vies woord. En de Democratische leiders in het Huis en de Senaat, Nancy Pelosi en Chuck Schumer, moeten nu hun spierballen laten zien. Dat maakt het vinden van een compromis buitengewoon lastig.

    Hoe deze krachtmeting ook afloopt, de toon voor de campagne van 2020 wordt nu gezet. De tweede helft ziet er ook gezien de bovengenoemde problemen voor de president niet goed uit. En juist dan moet je bij Trump op je hoede zijn.

     

    1 REACTIE

    1. Ik denk dat Donald Trump gewoon verder kan gaan. Amerikanen zijn nou eenmaal gek op sterke ego’s zoals Donald Trump of Joseph Kennedy, de vader van John F. Kennedy. They make America great (again).
      Ik sluit zelfs een tweede termijn van Donald Trump niet uit. Ondanks zijn fouten. Donald is inderdaad iemand om in de gaten te houden. Als Donald Trump in het nauw komt wordt hij pas echt gevaarlijk en machtig.
      Hij herstelt zich zoals altijd gewoon weer. Donald Trump is net als Vladimir Poetin een democratisch gekozen dictator. Deze zijn niet makkelijk van de troon te stoten.

    Comments are closed.