Trump blijft maar wrijven in vlek

    7
    512

    Leestijd: 4 minuten.

    Zelden is een politicus door eigen toedoen zo in de problemen geraakt als Donald Trump de afgelopen week. De Amerikaanse president overtrad een eenvoudige wet die voor ieder publiek figuur geldt: als je een pijnlijke fout maakt, maak meteen excuses, en, ten tweede: ga bij moeilijkheden niet in de vlek wrijven, maar hou vooral je mond.

    Een week geleden belde Trump de weduwe van een Amerikaanse militair die begin deze maand met drie collega’s in een hinderlaag was gelopen in het Afrikaanse Niger; alle vier werden gedood, waarschijnlijk door IS-strijders. Het telefoontje kwam al rijkelijk laat, er waren inmiddels bijna twee weken verstreken. Maar toen de president die kritiek hoorde, ontstak hij in grote woede en zei dat hij tenminste nog belde met nabestaanden van soldaten die voor het vaderland waren gevallen, terwijl zijn voorganger Barack Obama in zulke omstandigheden nooit de telefoon pakte. Dat was een aperte leugen: Obama heeft juist regelmatig telefonisch zijn deelneming uitgesproken.

    Tijdens het gesprek bleek dat Trump de naam van de gesneuvelde militair en diens echtgenote niet paraat had. Hij had het voortdurend over ‘your guy’, zeg maar: uw man. Nog erger was dat de president een nogal ongevoelige term gebruikte in zijn poging het leed van de weduwe te verzachten. Uw man wist wat hem kon overkomen toen hij voor de militaire dienst tekende. Met andere woorden: dat je dood kunt gaan, is het risico van het vak.

    Trump belde op het moment dat de weduwe op het vliegveld wachtte tot de kist met het lichaam van haar man het vliegtuig zou worden uitgedragen. Ze had de telefoon op de speaker gezet om anderen in de auto mee te kunnen laten luisteren. Pech voor de president was dat een van die andere inzittenden een Democratisch Congreslid was die onmiddellijk publiek maakte hoe ongevoelig Trump wel niet was geweest.

    Op dit moment maakte de president zijn fout. Hij had moeten zeggen dat het hem speet dat zijn woorden, die troostrijk waren bedoeld, verkeerd waren gevallen en dat hij misschien beter andere bewoordingen had kunnen gebruiken. Dan was er niets aan de hand geweest. Maar Trump is niet van de excuses. Hij ging juist vol in de aanval en zei dat dat Congreslid loog alsof het gedrukt stond.

    Trump stapelde vervolgens fout op fout. Hij gooide de stafchef van het Witte Huis in het strijdperk, John Kelly, een viersterrengeneraal die een paar jaar geleden een zoon heeft verloren in Afghanistan. Trump kon niet nalaten om er fijntjes op te wijzen dat Obama ook toen helemaal niets van zich had laten horen. Dat was een vileine opmerking: Kelly wilde destijds absoluut geen publieke aandacht voor zijn persoonlijke verdriet.

    Op een persconferentie las de stafchef een verklaring voor waarin hij Trump voluit verdedigde. De president had juist hele gevoelige woorden gebruikt in zijn telefoontje, wat ondankbaar van de weduwe en het Congreslid om daar zo negatief op te reageren. Trouwens, dat Congreslid was toch al niet te vertrouwen, ze was ‘een hol vat’. Bij de opening van een nieuw FBI-gebouw in Florida had ze alle credits naar zich toegetrokken: zij had er persoonlijk voor gezorgd dat er voldoende fondsen waren binnengehaald. Die opmerking kwam als een boemerang terug bij Kelly. Een plaatselijk tv-station diste uit het archief de toespraak op van het Congreslid. Wat ze ook had gezegd, niets over haar vermeende eigen verdienste. En zo bleef er van de steunbetuiging van de stafchef helemaal niets meer over.

    Op dit moment had Trump zeker moeten stoppen. Maar nee hoor, hij bleef in de vlek wrijven en noemde het Congreslid ‘kierewiet’. In zijn ogen was ze in haar eentje bezig de Democratische Partij te vermoorden. De jongste ontwikkeling is dat de weduwe zelf in een tv-interview heeft gezegd dat ze moest huilen vanwege de toon die Trump in het gesprek aansloeg en de woorden die hij gebruikte en dat ze het heel ongevoelig vond dat hij de naam van haar man niet wist. En natuurlijk heeft The Donald daarop weer een tweet de wereld in gestuurd: het was ‘een zeer respectvol gesprek’ waarin hij van meet af aan ‘zonder aarzeling’ de naam van de militair heeft uitgesproken.

    Dat de kwestie zo heeft kunnen escaleren, ligt niet alleen aan Trump en Kelly; de weduwe en het Congreslid hadden het ook niet zo hoeven op te spelen. Van belang is te vermelden dat zij, net als de gesneuvelde militair, Afro-Amerikanen zijn. Achtergrond van hun felle opstelling, zo analyseert de Amerikaanse pers, is hun grote verontwaardiging over de verwoede pogingen van Trump om de erfenis van Barack Obama, de eerste zwarte president, af te breken. Op alle fronten doet hij dat: de president draait de toenadering tot Cuba terug, wil geen transgenders in het leger, dreigt jonge illegalen het land uit te zetten, zet de atoomdeal met Iran op het spel, en stelt alles op alles om Obamacare, de in Republikeinse kring gehate zorgverzekering, af te schaffen.

    Het was al met al een zwarte week voor Donald Trump. Hij moest het ook nog meemaken dat twee voorgangers, Barack Obama en George W. Bush, onafhankelijk van elkaar zijn beleid kraakten, zonder overigens zijn naam in de mond te nemen. Maar het was overduidelijk wie zij op het oog hadden toen zij – vrij vertaald – zeiden dat de Verenigde Staten behoefte hebben aan leiderschap dat verenigt in plaats van verdeelt. En het was opmerkelijk, want het gebeurt vrijwel nooit dat ex-presidenten zich negatief uitlaten over het doen en laten van de bewoner van het Witte Huis.

    7 REACTIES

    1. @Bert en Ronaldo
      Ik was blijkbaar niet duidelijk. Ik geef het USA-kiesstelsel niet de schuld. Trump is terecht de gekozen president. Maar hij is niet president geworden omdat zoveel kiezers bij Obama wegliepen. Er liepen namelijk netto nauwelijks kiezers weg en bovendien had Clinton landelijk zelfs meer stemmen dan Trump.

      Het is overigens procedureel niet zo moeilijk om een president af te zetten. Voorwaarde is wel, dat een voldoende meederheid dit steunt. Dus ook zijn eigen partij en daar zit de blokkade. Men wil niet voldoende graag van hem af. En precies dat is in een democratie ook de manier waarop zoiets moet gaan.

    2. @Bert
      Na een weekje te zijn weggeweest van Frontbencher – ik vind het nu en dan heerlijk om even helemaal afgesloten te zijn van nieuws – haak ik weer aan. En wat lees ik hier? Kritiek op Trump, wat mij betreft volkomen terecht. Maar ik kan niet ontdekken op welke manier de Amerikaanse kiezers zijn weggelopen van de Democraten. Er waren meer democratische stemmen dan republikeinse. En het aantal stemmen voor Clinton was bijna evenveel dan in 2012 op Obama; hoezo kiezers weggelopen??? Maar door het Amerikaanse systeem kreeg Trump meer kiesmannen achter zich en werd hij president. In de meeste kiesstelsels was Trump nooit president geworden.

      • Beste Piet,
        Echt een beetje flauw het Amerikaanse kies-
        stelsel de schuld te geven voor het verlies van
        Hilary Clinton. Dat is ook niet wat ik beoogde
        te zeggen. Het gaat mij erom dat heel veel
        Amerikanen tabak hadden van het cordon sa-
        nitair van Obama’s club; en dan maar uit pure
        wanhoop op lunatick Trump gingen stemmen.
        Ongetwijfeld hebben velen daar nu al spijt van
        en zitten ze vier jaar met een “idioot” opgescheept.
        Misschien is het kiessysteem niet zo slecht in de
        USA. Maar het moet in mijn ogen daar wel makke-
        lijken worden een disfunctionerend president af te
        zetten. En dat zal je toch met mij eens zijn.
        Bert.

      • @Piet,
        Als Mevrouw Clinton en de democratische partij niet zo’n unfair (netjes gezegd) tegen Bernie Sanders gedaan hadden – het leek wel of ze hem erger vonden dan Trump – dan hadden veel teleurgestelde jonge kiezers zeker op Clinton gestemd.
        Trump is m.i. door het gekonkel binnen de democratische partij zelf aan de macht gekomen.
        Het hielp ook niet dat mevrouw Clinton veel geld voor spreekbeurten bij de grote banken kreeg waar ze een ander verhaal hield dan tegen het volk.
        En wat HaSt zegt is waar, de binnenstaten waar veel economische ellende heerst, sloeg ze maar over. Terecht wellicht, Obama heeft er niet veel voor gedaan en geloofwaardig zou ze niet echt zijn maar toch… Trump beloofde wat de mensen daar nodig hebben: banen.
        Dat te samen koste haar veel stemmen en de kiesmannen die ze nodig had.
        Verder was het m.i. kiezen tussen twee kwaden. Bernie zou toch een totaal andere president zijn geweest. Een gemiste kans, voornamelijk veroorzaakt door de partijdigheid van democratische partij zelf.

    3. Wat wij weten over de politieke situatie in de VS moeten wij van de media vernemen; zoals bovenstaand artikel. De media in NL neemen het braaf over van de MSM (mainstream media) uit de VS. De MSM uit de VS hebben zowat de oorlog verklaard aan Trump en publiceren enkel wat in het belang van de zgn democraten is; Trumps verweer kun je op zijn twitteraccount lezen. Er zal vast heel wat mankeren aan Trump maar i.e.g. minder dan aan HRC (Human Rights Campaign). De zgn democraten oogsten nu de gevolgen van 8 jaar beleid dat alleen gericht was op de coastal states en waarbij de uitgestrekte binnenlanden (“fly over states” – alleen nuttig om overheen te vliegen) volledig werden genegeerd.

    4. Tja, je kan bovenstaande lezen, en “achter
      je oren krabben”. Maar waar gaat dit eigen-
      lijk over. Over een president zonder enig ge-
      voel, zonder enige zelfkritiek. Hij leutert maar
      wat, ongeacht de waarheid en de feiten. Want
      hij voelt zich als president, God, onaantastbaar.
      Dat zal hem vroeg of laat wel opbreken. Liever
      dan vroeg. Dan wordt de wereld zeker veiliger.
      Toch vind ik wel dat het cordon sanitair, de linkse
      regeringen zichzelf deze situatie behoorlijk moeten
      aanrekenen. Ze hebben het er de afgelopen tien
      jaar zo’n potje van gemaakt en de burgers gene-
      geerd, dat de kiezers wegliepen en in Amerika dus
      gingen stemmen op een lunatick, zonder enige visie
      en zonder enig gevoel voor menselijkheid. Wie echter
      moeten we dat kwalijk nemen! De kiezer of het beleid
      van acht jaar Obama, met alle drama’s daarvan voor
      een groot deel van de bevolking, zeker als het gaat om
      de werkgelegenheid en openbare situatie’s in dat land.
      Bert.

    Comments are closed.