Trump speelt alles of niets

    7
    517

    Leestijd: 3 minuten.

    Het Midden-Oosten is traditioneel een kruitvat en de Amerikaanse president Donald Trump heeft daar een nieuwe handgranaat in geworpen. Thuis zit hij in de knel, zo lang zijn eigen Republikeinen hem steunen lijkt er weinig aan de hand, maar met alle publiciteit rond de door de Democraten gestarte afzettingsprocedure ‘impeachment’ moet hij toch niet echt tevreden zijn over zijn public relations. Tijd voor de vlucht vooruit.

    Toen de Iraniërs onlangs een Amerikaanse drone neerschoten hield Trump zich in, de jongste belegering van de Amerikaanse ambassade in Bagdad was de druppel. Vanaf zijn vakantieadres in Florida tekende hij voor een drone-aanval op de Iraanse top-generaal Qassem Soleimani die zo onverstandig was zich op te houden op een vliegveld in Bagdad samen met een kopstuk van de Iraakse Hezbollah. Zo’n schietschijf krijg je niet iedere dag, Soleimani was verantwoordelijk voor de dood van een paar honderd Amerikanen in de regio. Dubbele winst, Trump laat even zien wie er in de wereld de baas is en voor de binnenlandse politiek is het ook goed dat er iemand op durft te treden tegen deze terroristische types die dat op hun geweten hebben. Geopolitiek en egopolitiek zijn opeens één en hetzelfde geworden.

    Maar wat is er nu bereikt? Grote onzekerheid in de hele regio, een stijgende olieprijs, beleggers die op de rem trappen en onzekerheid is nooit goed voor de wereldeconomie. Iran is boos en zal moeten reageren, maar weet ook dat het militair niks in te brengen heeft tegen de VS. Dus zal worden gekozen voor speldenprikken. Zeker de meer militante groeperingen in Iran zullen alles in het werk stellen om een tegengebaar te maken. Kortom, aanslagen dreigen overal, westerlingen zijn hun leven in Iran niet meer zeker, maar even goed komen er terreuraanvallen in Europa of de VS. Ook zijn nieuwe aanvallen op olietankers in de straat van Hormoez heel denkbaar. De internationale gemeenschap wordt meegezogen in patrouilles om de Arabische Golf te bewaken en meer alert te zijn op mogelijke aanslagen. Daarbij valt als eerste te denken aan Israël en de vaste partner van de VS in het Midden-Oosten Saoedi-Arabië. Trumps geliefde Israëli’s staan inmiddels op scherp. Immers, dankzij Soleimani beschikt Hezbollah over raketten die Israël kunnen bestoken.

    Als het hard tegen hard gaat, Iran doorgaat met de ontwikkeling van zijn kernprogramma en het westen keer op keer te lijden krijgt van terroristische aanvallen, kan Trump nu niet meer terug. Een nieuwe full scale- oorlog in het Midden-Oosten is dan een feit. Wie die wint is duidelijk, dat hebben we al een keer mogen zien, maar de gevolgen in de vorm van IS ook.

    Vanaf nu zal de aandacht van Trump er dan ook op gericht zijn om niet verwikkeld te raken in die full scale-oorlog. Want de Amerikaanse bevolking zit er niet op te wachten weer betrokken te raken in een oorlog ver van huis en tienduizenden lijkzakken thuis bezorgd te krijgen. In dat geval zou het wel eens kunnen zijn dat ook de Republikeinen genoeg hebben van de bokkensprongen van Trump. En dan zullen de geschiedenisboekjes niet mild oordelen over het presidentschap van Trump.

    Opeens is de impeachment-procedure ingehaald door de harde werkelijkheid van alledag. Trump heeft een jaar voor de verkiezingen een grote gok genomen. Het kan vanaf nu alle kanten uit. Ofwel Iran bindt in en durft de confrontatie niet aan. In dat geval kon Trump de herverkiezing wel eens gaan redden als sterke leider. Bij een full scale-oorlog zullen de Republikeinen ook afhaken, het gaat nu om de grootte en impact van de speldenprikken die ongetwijfeld zullen komen als vergelding.

    7 REACTIES

    1. Als het regime in Iran in elkaar zou storten, vraag ik me af wat de media over Trump zouden schrijven. Of zouden ze Obama ervoor bedanken en, waarom niet, hem een tweede Nobelprijs voor de vrede geven (waarvan hij de eerste al niet verdiend had !) ?
      Ik hoop in elk geval dat die hele religieuze bende in Iran in elkaar zal donderen, mede door dit soort actie… Als Trump z’n poot stijfhoudt, gaat dat misschien een keer lukken !

    2. Wanneer moet je rustig blijven en vooral niet ingrijpen en wanneer moet je desnoods genadeloos ingrijpen? Van Chamberlain kunnen we leren dat vrede, nog geen vrede betekent. Ook kunnen we leren van president Bush dat je door Irak aan te vallen niet bepaald vrede brengt, ook al juichten Blair en Balkenende deze oorlog toe (nog maar te zwijgen dat er een oorlog begonnen werd op basis van gelogen beschuldigingen). Hoe lang moet je mee buigen om erger te voorkomen? Wanneer moet je zeggen er valt niets meer mee te buigen? Ik zou in deze situatie niet weten wat het beste is? Wie het weet mag het zeggen.

    3. Hij speelt niet alles of niets….Donald kon gewoon niet anders. Met die olietankers heeft hij al niets gedaan, een drone aanval heeft hij op het laatste moment gecanceld. Een aanval op een basis heeft hij ook maar ternauwernood iets aan gedaan en nu de ambassade. Hij moest wel, de haviken die achterin zijn nek zaten te hijgen lieten hem niet met rust…..En de Iraniërs werden ook steeds brutaler! De kans was ook te mooi om hem te laten lopen, deze Soleimani.
      Daar komt nog bij met zijn impeachment en de verkiezingen in het vooruitzicht, had hij ook geen keuze. Het is niet de eerste president die een oorlog begint voor de verkiezingen, het leid namelijk af!
      Toen het om Hillary en Trump ging, was ik voor Trump. Niet dat ik iets had met Trump, ik wist toen nog niet dat dat het zo’n Twittergek was. Nee ik dacht dat als er iets zou kunnen veranderen met de Amerikaanse politiek, dat hij dat beter zou doen dan Hillary. Met Hillary zag ik een derde wereldoorlog in het verschiet, Trump wilde juist de jongens naar huis halen. Wat hem nu waarschijnlijk weer niet gaat lukken…..Heel jammer!!!

    4. Hierbij de reactie van een goed ingevoerde Hoogleraar aan de RU Leiden, bovendien gevlucht Iraniër.
      https://www.telegraaf.nl/nieuws/1639082758/afshin-ellian-actie-trump-was-noodzaak

      Elian weet waar hij het over heeft, in tegenstelling tot de lafhartige politici uit de EU en ons eigen land, die pappen en nathouden propageren.

      Wat ik me afvraag: als de USA en het UK ook zo hadden gereageerd naar Hitler tijdens WOII, zouden we dan inmiddels al decennia een Duitse provincie geweest zijn? Met de huidige laffe politici zeker wel!

    Comments are closed.