Tweespalt, niet raket, is Poetins wapen

    5
    441

    Leestijd: 4 minuten.

    Gaan oude tijden herleven? Moeten we ons opmaken voor een nieuwe wapenwedloop tussen de VS en Rusland? Een herhaling van de strijd tussen beide kernmachten die 30 jaar geleden de politiek van het Westen beheerste? Geschiedenis herhaalt zich niet, zou Karl Marx, schutspatroon van de toenmalige Sovjet Unie, gezegd hebben, hoogstens als farce. Klinkt geruststellend. Maar de ontwikkeling is zorgwekkend.

    Met zijn besluit het INF-verdrag op te zeggen lijkt Donald Trump het startschot te hebben gegeven voor een nieuwe nucleaire confrontatie. De Russen hebben het verdrag uit 1987 geschonden waarbij beide partijen afzagen van raketten voor de middellange afstand (500 tot 5500 km). Ze hebben een nieuw projectiel in deze categorie ontwikkeld dat bekend is onder de angstaanjagende naam 9M729. Dat is al jaren in Washington en bij de Nato bekend. Dit keer is Trump is wat dat betreft consequent.

    Zoals verwacht bestrijdt Vladimir Poetin de schending van het INF-verdrag. De nieuwe raket heeft maar een bereik tot 500 km en valt er dus buiten. Niets aan de hand dus? Storm in een glas water? Geen reden voor de verontruste burger om net als in de jaren 80 weer massaal de straat op te gaan?

    Het protest ging toen vooral tegen de stationering van Amerikaanse kruisraketten, waarvan 48 in de polder. Het was destijds wat nu het klimaatdebat is. En misschien nog wel heftiger. Het verdeelde de geesten, families en de politiek. Zeer tot genoegen van het Kremlin dat een oude stelling van de stichter van zijn staat bevestigd zag. ‘De nuttige idioten’ zullen ons werk opknappen, aldus Vladimir Iljits Lenin.

    Ook nu is het zaaien van tweedracht in het Westen misschien niet het eerste doel van Poetin maar als bijvangst is het mooi meegenomen. En het klimaat is er sinds de Val van de Muur nog niet zo rijp voor geweest.

    In het Witte Huis zit een president die geen boodschap heeft aan bondgenoten en al helemaal niet aan het belangrijkste bondgenootschap sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog. De Nato is voor Trump een blok aan het been, niet het fundament van het internationale systeem dat zijn voorgangers hebben opgebouwd. Poetin hoeft nu alleen maar het wantrouwen in Berlijn, Parijs en Brussel tegen de president verder aan te blazen.

    Hij mag er ook van uitgaan dat de Oost-Europese Nato- en EU-leden anders tegen een mogelijk Amerikaans antwoord op de Russische dreiging aankijken dan de West-Europeanen. Zij hebben 40 jaar onder de knoet moeten leven en hebben geen illusies over Russische intenties. Amerikaanse raketten zijn in Polen en de Baltische staten meer dan welkom. Verdeeldheid op twee fronten, binnen de Nato en de EU, kan het mooier?

    En over ‘nuttige idioten’ in het Westen mag hij evenmin klagen. De populisten in Frankrijk, Italië, Nederland en Duitsland hebben soms innige banden met de Russen. Geert Wilders gaat graag naar Moskou. Het Rassemblement National van Marine le Pen staat financieel bij het Kremlin in het krijt. De Italiaanse sterke man Matteo Salvini van de ultrarechtse Lega ziet in Poetin een rolmodel. In Hongarije vindt Viktor Orban Poetin beter en lucratiever gezelschap dan de Franse bondgenoot Emmanuel Macron. Poetin danste op huwelijksfeest van Karin Kneissl, de Oostenrijkse minister van Buitenlandse zaken die hem als eregast had uitgenodigd. En de Turkse president Recep Tayyip Erdogan doet graag zaken met Poetin over Syrië.

    Nu zullen die zich niet allemaal ontpoppen tot een Russische vijfde colonne maar als ze regelmatig wat zand in het Westerse raderwerk strooien zal Poetin niet ontevreden zijn. En anders heeft hij nog zijn trollenleger dat op gezette tijden een nepnieuws offensief kan beginnen.

    En zoals zo vaak draait het ook in deze kwestie om het verreweg belangrijkste land in Europa, de Bondsrepubliek. En hier kan Poetin uit eigen waarneming putten.

    Nergens was het protest tegen de plaatsing van Amerikaanse kruisraketten 35 jaar geleden zo heftig als in toen nog West-Duitsland. De ‘vredesbeweging’ slaagde er steeds in honderdduizenden demonstranten te mobiliseren. Die demonstraties waren onversneden anti-Amerikaans. Daarentegen ontstond rond de Russische partijleider Michael Gorbatsjov een persoonsverheerlijking die hij zelfs in eigen land niet meemaakte.

    In andere Westerse hoofdsteden maakten regeringsleiders zich ernstig zorgen over deze ‘Gorby-mania’, de stabiliteit van de Duitse politiek en vooral van de sociaal-democratische SPD. Niet ten onrechte, want de sociaal-democratische bondskanselier Helmut Schmidt, overtuigd voorstander van plaatsing, moest in 1982 het veld ruimen. Ook onder druk van de geradicaliseerde achterban van zijn eigen partij.

    Poetin werkte van 1985 – ’89 voor de Russische geheime dienst, de KGB, in Dresden. Hij kon met eigen ogen de chaos en verdeeldheid aanschouwen die aan de andere kant van de Muur woedden. De Dresdener jaren schijnen een onuitwisbare indruk op hem hebben gemaakt. En dat zal hij ongetwijfeld in zijn bagage hebben meegenomen toen hij weer thuis politieke carrière ging maken.

    Nog altijd kan het Kremlin opvallend vaak rekenen op onbegrijpelijk veel krediet in Duitsland. Dat het Duitse ‘Putinversteher’ internationaal een begrip werd, spreekt boekdelen. Met name de sociaaldemocraten kennen een lange pro-Russische traditie. Of dat voortkomt uit schuldgevoel wegens WO II, romantiek of vermeende ideologische verwantschap, allemaal mogelijk. Hoe dan ook, het is een factor waar Poetin gebruik van kan maken.

    En als op afroep liet de Duitse minister van Buitenlandse Zaken, Heiko Maas, weten dat Europa en dus Duitsland niet het slagveld mag worden van een nucleaire krachtmeting tussen Rusland en de VS. Het was tijd voor verdere ontwapening, geen herbewapening. Dat is, zoals ze in het Kremlin ongetwijfeld hebben vastgesteld, in dezelfde geest als 35 jaar geleden.

    En nee, dat betekent natuurlijk nog lang niet dat we op herhaling gaan en de toestanden van toen opnieuw moeten doormaken. Er is nog een half jaar respijt om tot een aangepast of nieuw akkoord te komen waarbij eventueel ook China als nieuwe nucleaire grootmacht betrokken kan worden. Wat het wel betekent is dat het Westen door zijn verdeeldheid minstens zo kwetsbaar is als toen. En dat dit voor Poetin een minstens zo belangrijk wapen is als de 9M729.

     

    5 REACTIES

    1. Het beeld van een vredelievend Rusland moet ik enigszins relativeren. Wij Nederlanders zijn gesteund door de Russen tegen Napoleon en Hitler, maar als je onderstaande links bestudeert, kan ik begrijpen dat landen als Polen en Litouwen minder vertrouwen hebben in de Russische bedoelingen. Desalniettemin blijf ik van mening dat diplomatie beter is dan wapengekletter. Ook de Amerikanen hebben een historie van wapengekletter. Zie de laatste link.

      https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_wars_involving_Russia
      https://www.rbth.com/arts/history/2017/01/02/which-country-has-fought-most-against-russia_662003
      https://freakonometrics.hypotheses.org/50473

    2. @Gerald 4 feb 11:00
      Het pleit voor u, dat u zich geen voorstelling kunt maken van de machinaties van het militair-industrieel complex. De belangen zijn zo groot, dat omkoping tot de standaard procedure behoort. In Nederland werd zelfs prins Bernard omgekocht. Ook voor moord om het doel te bereiken hoeven ze geen morele drempel te overwinnen. Het is tenslotte hun core business.

      Pim Fortuyn had niets met de JSF, Na zijn dood wierp Mat Herben, nota bene gewezen defensiewoordvoerder, zich plotseling op als Pim’s naaste vertrouweling die zeker wist dat Pim voor zijn dood bekeerd was. Aan het einde van de Vietnamoorlog vertelde een wapenhandelaar incognito dat er een nieuwe oorlog in de maak was. Even later barstte er oorlog uit tussen islamitische en christelijke Libanezen, die tot dan toe eeuwen vreedzaam naast elkaar hadden geleefd.

      Wapenhandelaren hebben meer doden op hun geweten dan drugshandelaren. Maar wapenhandelaren doden alleen “de anderen” en zijn gerespecteerde burgers, omdat ze partijen en de NRA ondersteunen. Drugshandelaren zijn voorlopig nog criminelen omdat zij “onze kinderen” doden en omdat ze nog niet voldoende tot de bovenwereld zijn opgeklommen om met donaties partijen aan zich te binden.

    3. Persoonlijk zou ik graag zien dat we Rusland weer gaan zien als een welkome zakenpartner die wil handelen met ons (E.G.). Maar er zijn nog steeds geen geluiden om de sancties naar Rusland op te heffen. Volgens mij heeft Poetin ons nu wel bewezen dat Rusland prima zonder Europa kan. En de Krim blijft van Rusland, tenzij we een oorlog willen riskeren tussen de Navo en Rusland. Want 1 ding is zeker als Rusland en de Navo oorlog krijgen gaat Europa er als eerste aan en niet alleen economisch. Met China als lachende derde. Een dergelijke oorlog betekend ook een einde aan de Amerikaanse overheersing zowel militair als economisch, zeker met zo’n president als Donald Trump aan het roer. De Britten zijn zo gek nog niet met Brexit. Want wanneer Brexit een feit is kunnen ze b.v. de sancties naar Rusland opheffen zonder problemen. En dan wordt The U.K. ( En het Brits gemene Best) na China en Japan de grootste economische wereldmacht i.p.v. de E.G. Het idee van Rutte een eigen economische band te sluiten met de Britten vind ik in dit licht zo gek nog niet.

    4. Ik ben het zowaar bijna helemaal eens met uw uiteenzetting. De Russen hebben zich nooit erg agressief gedragen tegenover het westen. Omgekeerd gebeurde dat inderdaad wel, o.m. door de NAVO. Maar dat Westerse zakenlieden probeerden de Russische economie te ontwrichten is me helemaal ontgaan. Wat voor belang zouden ze daarbij gehad hebben? Ze hebben wel, verblind door de zakelijke mogelijkheden, Rusland overspoeld. Maar daar zijn handige Russen vervolgens heel snel in meegegaan. De huidige economische malaise is daarvan deels het gevolg. Westerlingen hebben m.i. gewoon gedaan wat in het Westen al heel lang heel veel geld opleverde.
      Uw mening over Trump deel ik. Uw mening over Poetin is voor mij te positief, want op moderne diplomatie heb ik hem nog niet kunnen betrappen.
      Complottheorie over het volgens u niet uit te sluiten verband tussen Lockheed, de moord op Fortuyn en Herben lijkt me meer iets voor een TV-thriller, fictie dus.

    5. De Russen hebben eeuwen onder de knoet van de Tartaren geleefd tot Iwan de Verschrikkelijke de rollen omdraaide en de Tataren en Mongolen onderwierp.
      In dezelfde tijd koloniseerden Engelsen, Fransen en Nederlanders Afrika en Azië. Maar de Russen hebben nooit een poging ondernomen om West-Europa onder de voet te lopen, in tegenstelling tot West-Europa dat bij verschillende gelegenheden het territorium van de Russen probeerden binnen te dringen. De lezers hebben allemaal nog degelijk geschiedenisles gehad, dus ik hoef niet uit te leggen wanneer dat was. Na De opheffing van het ijzeren gordijn probeerden Westerse zakenlieden met behulp van apparatsjiks de Russische economie te ontwrichten en schoof de Natogrens richting Oekraïne, totdat Poetin besloot de Krim te bezetten om zijn basis aan de Zwarte Zee veilig te stellen.

      De enigen die profiteren van escalatie zijn wapenhandelaren. Het zou mij niet verbazen als Lockheed Fortuyn heeft laten vermoorden voor de mega-JSF-deal. Vreemd dat Herben Fortuyn opvolgde…

      Het Russische volk wil net zo goed vrede als wij en in tegenstelling tot Trump is Poetin een verstandig man die geen oorlog met de NATO riskeert. Diplomatie is beter dan wapengekletter.

    Comments are closed.