Uitstel van executie voor pensioenfondsen?

    0
    84

    Leestijd: 3 minuten.

    Het gaat goed met de pensioenfondsen. Dat wil zeggen: ze hebben het afgelopen kwartaal prima resultaten behaald met hun beleggingen. Maar verder gaat het helemaal niet goed. De dekkingsgraden van de fondsen zijn namelijk veel te laag.

    De dekkingsgraad geeft aan of een pensioenfonds ook op lange termijn nog over genoeg geld beschikt om de pensioenen te kunnen blijven uitbetalen. Bij veel fondsen is de situatie somber. Hun dekkingsgraad ligt ver onder de 100 procent. De kans dat ze volgend jaar hun pensioenen moeten korten is daardoor reëel.

    Dat die dekkingsgraad zo laag is, is niet de schuld van de pensioenfondsen, zo vinden ze in elk geval zelf. Ze worden gedupeerd door de lage rente waarmee ze moeten berekenen of ze over een groot aantal jaren nog in staat zijn hun verplichtingen na te komen. De pensioenfondsen zeggen dat de overheid ze dwingt een veel te lage rekenrente te hanteren. Daardoor is hun dekkingsgraad beneden peil en kunnen ze al jaren hun pensioenen niet meer verhogen. En dreigen ze dus zelfs te moeten korten, iets wat eerder ook al gebeurd is.

    Als de pensioenen volgend jaar weer verlaagd dienen te worden, is dat natuurlijk in de eerste plaats vervelend voor de gepensioneerden. Zij zijn de afgelopen jaren diverse malen met financiële tegenslagen geconfronteerd en heel wat ouderen hebben nu al moeite om de eindjes aan elkaar te knopen.

    Maar een nieuwe pensioenkorting zou ook veel politieke partijen bijzonder slecht uitkomen. Want op 15 maart zijn er Tweede Kamerverkiezingen.

    De regeringspartijen en de “constructieve oppositie” (D66, CDA, ChristenUnie, SGP, GroenLinks) steunen het pensioenbeleid van het kabinet. Zij vinden het onvermijdelijk om de rekenrente voor pensioenfondsen vooralsnog laag te houden. Zou je die rente verhogen – wat op papier heel goed kan – dan is er straks misschien niet genoeg geld om de pensioenen te betalen van werknemers die nu jong zijn. Deze partijen wijzen erop dat de marktrente op dit moment ook zeer laag is en dat financiële avonturen niet verantwoord zijn.

    Maar er zijn oppositiepartijen die heel wat minder moeite hebben met het verhogen van de rekenrente. SP, PVV en 50PLUS bepleiten al geruime tijd om de pensioenfondsen meer financiële armslag te geven. Dan kunnen niet alleen de kortingen achterwege blijven, maar kunnen de pensioenen eindelijk weer eens worden opgetrokken.

    Mochten veel fondsen volgend jaar inderdaad kortingen moeten doorvoeren, dan zal dat ongetwijfeld effect hebben op de verkiezingscampagne. Het thema “pensioenen” wordt dan nog belangrijker dan het nu al is.

    De coalitiepartners en hun steunpilaren in de oppositie hopen dan ook vurig dat de dekkingsgraad van de pensioenfondsen niet onder de 90 procent zakt, de afgesproken grens waaronder kortingen dienen plaats te vinden. Maar echt gerust daarop kunnen ze allerminst zijn.

    Staatssecretaris Jetta Klijnsma van Sociale Zaken opperde onlangs een noodgreep. Zij overweegt de fondsen ietsje meer tijd te geven om hun dekkingsgraad op orde te krijgen. Uitstel van executie, noemt Jan Berghuis van Pensioenfonds Metaal en Techniek dit tegen de NOS. “Je hoeft dan in het verkiezingsjaar niet te korten. Maar ik voorspel u dat we dan eind 2017 alsnog moeten korten.”

    Daar heeft Berghuis ongetwijfeld gelijk in. Maar dat wil niet zeggen dat dat uitstel van executie er niet komt. Want het grote verschil tussen 2017 en 2018 is dat er in 2018 geen verkiezingen plaatsvinden.

    fons1

    Fons Kockelmans werkte jarenlang in Den Haag als parlementair verslaggever. Hij schreef onder meer het boek De Haagse Werkelijkheid. Vorig jaar verscheen zijn nieuwste boek ‘Van verzuiling tot versplintering. De Nederlandse politiek sinds de Nacht van Schmelzer’.

    Bekijk meer opinie op Achterkamertjes.nl

    Bekijk hier het volledige overzicht van alle peilingen

    Volg Frontbencher op twitter

    Like Frontbencher op Facebook