Verlos politici van de keuzestress over hun toelages

    7
    891

    Leestijd: 2 minuten.

    De discussie over alle financiële extraatjes voor VVD-fractievoorzitter Klaas Dijkhoff spitst zich steeds meer toe op zijn reiskostenvergoeding van 4900 euro per jaar. Over zijn wachtgeld van 37.000 euro per jaar hebben de media het nauwelijks nog. Terwijl Klaas die 4900 euro inmiddels heeft  teruggegeven. De 37.000 euro die hij sinds 2017 jaarlijks toucheerde (opgeteld 74.000 euro) houdt hij echter. Het enige wat hij heeft gedaan is de wachtgeldregeling stopzetten, zodat hij er voortaan geen gebruik meer van kan maken. Maar niet met terugwerkende kracht dus.

    Beetje raar, al die aandacht voor de reiskostenvergoeding. Want om te beginnen is 37.000 euro  natuurlijk aanzienlijk meer dan 4900 euro, ook al is het eerste bedrag bruto en het tweede netto. Maar bovendien is het  niet ongebruikelijk om die reiskostentoelage te ontvangen, ook niet als je vervoer al op andere wijze is geregeld. FvD-fractievoorzitter Thierry Baudet, om maar eens iemand te noemen, accepteert dat geld ook, zo geeft hij vandaag in de Volkskrant toe. Terwijl Baudet net zo goed een partijauto met chauffeur heeft. Ook premier Mark Rutte hield de reiskostenvergoeding toen hij nog fractievoorzitter van de VVD was. Zijn opvolger Stef Blok eveneens. Andere fractieleiders, zoals Geert Wilders (PVV) en Diederik Samsom ((PvdA) doen, of deden, dat weer niet. Het is, om met Rutte te spreken, een keuze.

    Dat neemt niet weg dat een Kamerdiscussie over aard en wezen van de vaste reiskostenvergoeding helemaal niet verkeerd zou zijn. Vanzelfsprekend hoeven Kamerleden niet alles wat ze beroepshalve aan reiskosten maken uit eigen zak te betalen. Maar bij het automatisme van die 4900 euro vallen heel wat kanttekeningen te plaatsen. Misschien was het oude systeem met declareren en bonnetjes toch beter. Wel een beetje bewerkelijk, maar de meeste bedrijven hanteren het bij mijn weten ook.

    Wat de wachtgeldregeling betreft: ook hier is sprake van een persoonlijke keuze. Rutte, die van staatssecretaris Kamerlid werd, weigerde het ‘uitgesteld loon’. Ook de PvdA’ers Lodewijk Asscher en Lilianne Ploumen (eerst minister, nu Kamerlid) deden dat. Dijkhoff dus pas na twee jaar.

    Het recht op een wachtgeld van enkele jaren ontstaat als iemand zijn politieke functie kwijtraakt en daarna minder verdient dan hij ontving toen hij die functie wel nog had. Dat geldt voor Dijkhoff. In het vorige kabinet was hij eerst staatssecretaris, vervolgens kort minister. Een minister heeft een jaarsalaris van zo’n 165.000 euro per jaar, voor een staatssecretaris is dat circa 155.000. Een fractievoorzitter in de Tweede Kamer vangt ongeveer 120.000 euro per jaar. Niemand kan betwisten dat dat minder is, maar het is wel een bedrag waarvan heel goed rond te komen valt.

    Is het dan niet hoog tijd ook over het wachtgeld een discussie te voeren, zonder meteen in vergelijkingen met de WW te vervallen? Politici hebben een hoog afbreukrisico en geen ontslagbescherming. Een iets royaler financieel vangnet is daarom niet onredelijk. Maar is het echt nodig om iemand die meer dan laten we zeggen een ton per jaar verdient nog een uitkering toe te stoppen? Lagere drempelbedragen dan een ton zijn wat mij betreft ook bespreekbaar.

    Voordeel van deze aanpak: politici worden verlost van een hoop keuzestress. Hebben ze hun handen vrij om zich op de inhoud te concentreren.

    7 REACTIES

    1. De Volkskrant kan het niet laten kwaad te spreken over Thierry Baudet. Nu weer over die reiskostenvergoeding van €4.900/jaar.
      Laten we vaststellen dat “het partijkartel” die regeling zelf bedacht heeft, waarbij het kennelijk geen verschil maakt of je in Maastricht of in Den Haag woont, of je met de fiets of met een taxi naar je werk gaat. Het partijkartel vond het kennelijk gênant om van Kamerleden bonnetjes te vragen. Kamerleden kunnen per definitie niet frauderen, omdat ze hun graaien in wetten verankeren.

      Dat Baudet in een wagen van de partij rijdt is niet relevant voor de vergoeding van de overheid. Hoogstens kan de partij verlangen dat Baudet die vergoeding in de partijkas stort.

      Het is wel schadelijk voor het imago van de partij dat ze een patserauto als dienstauto kozen, waarbij het een wezenlijk verschil maakt of die Jaguar uit donaties is bekostigd of dat een bestuurslid die uit eigen zak heeft betaald. Maar dat moet FvD maar tegenover zijn kiezers verantwoorden.

    2. Zoals een school haringen heen en weer gedreven wordt door een paar dolfijnen, zo kan de pers de publieke opinie elke kant uit drijven. Columnist Hooghiemstra van de Volkskrant vergelijkt het geschnabbel van Dijkhoff met de 1 miljoen waar prinses Amalia recht op heeft en waar zij ook niet van af ziet. Haar conclusie: mensen kijken alleen naar mensen met wie ze zich kunnen identificeren. Het gegraai aan de top onttrekt zich aan hun bevattingsvermogen.

    3. Denkend aan Holland zie ik arrogante en inhalige Politici achter het katheder staan anderen overladend met het eigen gelijk en met hun eigen, dus onfeilbare, kritiek.
      Geilend op geld en macht, hun waarheidskromme argumenten orerend, met minimaal moreel besef maar steeds: belerend.
      Veel ouders weden hiervan ziek, ze werden onterrecht verdacht.
      Doch, doof voor kritiek debatteren deze haitene Politici voort.
      Ziehier, het resultaat van aftakelend moreel besef verweven met de arrogantie van de macht. Het geheugen stelselmatig ernstig verstoort. Het vertrouwen van vele kiezers in de politiek, word door politici wederom verkracht!

    4. “Misschien was het oude systeem met declareren en bonnetjes toch beter. Wel een beetje bewerkelijk, maar de meeste bedrijven hanteren het bij mijn weten ook.”Politiek is geen bedrijf maar het volk en vaderland dienen. Werknemers moeten natuurlijk bonnetjes inleveren maar integere politici!!! Alleen het idee al!!!…Maar is het echt nodig om iemand die meer dan laten we zeggen een ton per jaar verdient nog een uitkering toe te stoppen? Wat krijgen we nou? Werk je je helemaal suf voor volk en vaderland voor een luttel bedrag van zeg 120.000 euro en dan wordt je nog niet eens een klein bedragje, peanuts, aan wachtgeld gegund!!! In wat voor land leven we eigenlijk??? Terwijl steuntrekkers en kreupelen en oude lieden echt verwend worden en door niets te doen, gewoon slapende rijk kunnen worden. Dat is toch onbestaanbaar!

    5. Ik ga er van uit, dat de regeling betreffende wachtgelduitkeringen in beginsel, en te goeder trouw, is bedoeld voor mensen die na een periode zitting te hebben gehad in de Tweede Kamer op straat komen te staan zonder uitzicht op een nieuwe job. Da is de bedoeling en “de geest prevaleert boven de letter”. Dat betekent dat Dijkhoff hoe dan ook te kwader trouw is. Hetzelfde geldt voor de vergoeding van reiskosten: als daar valselijk wordt geïnd, terwijl men met de fiets komt, heeft men geen reiskosten. Als iemand buiten Den Haag woont maar een Pied a Terre in Den Haag heeft (vergoed) plus reiskosten (vergoed) s dat correct. Maar als iemand een door zijn partij vergoede auto tot zijn beschikking heeft, is er geen recht op vergoeding van reiskosten. Bij regelgeving, zo luidt mijn conclusie, moet men altijd ervan uitgaan dat er misbruik van kan worden gemaakt en daar bij de opstelling rekening mee houden.
      Mijn advies is dat men vooral nooit moet uitgaan van de goede trouw, want die bestaat niet (meer).

      • @Annemarijn
        Ik denk dat een partij best van de overheid een vergoeding kan krijgen voor een door die partij aangeschafte auto. Je moet partij en overheid niet op een hoop gooien. Het is wat anders als het partijlid die vergoeding in eigen zak steekt. Maar dat is een zaak tussen partij en partijlid.

        Overigens ben ik het met u eens dat wachtgeld alleen nodig is als er gewacht wordt. In deze tijd waarin duizende banen verloren gaan in de dienstensector, is er ook weinig uitzicht op een baan van gelijk niveau en dan zal men ook met minder genoegen moeten nemen. Het is mij niet bekend óf, hoe lang en door wie de val in inkomen gecompenseerd wordt. Het is een te makkelijk excuus voor politici. Als men politicologie studeert om in de Kamer te komen, moet men zich realiseren dat de markt niet op politicologen zit te wachten.

    Comments are closed.