Wat willen de migrantenpartijen?

    0
    446

    Leestijd: 2 minuten.

    Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 21 maart zullen de landelijke politieke partijen nog steeds de meeste stemmen krijgen, maar het fenomeen van de lokalo’s rukt op. In 2014 koos 28 procent van de kiezers voor een plaatselijke lijst. Vier jaar eerder was dat 23 procent. Het zal niemand verbazen als de populariteit van lokale partijen dit jaar opnieuw stijgt.

    Dergelijke partijen zijn vooral populair in uithoeken van het land, zoals Brabant, Limburg en de Achterhoek. In de grote steden zie je een ander verschijnsel opkomen: dat van de migrantenpartijen. In Den Haag gaat het bijvoorbeeld om de Islam Democraten, de Partij van de Eenheid en de islampartij Nida, in Amsterdam zal Bij1 van Sylvana Simons meedoen en in Rotterdam hebben naast het al in de raad vertegenwoordigde Nida, DENK en de antiracismepartij Ubuntu Connected Front zich gemeld.

    De verklaring voor het succes van migrantenpartijen ligt voor de hand: de grote steden tellen veel inwoners van buitenlandse herkomst, dus daar valt wat te halen. Temeer daar de landelijke partijen blijkbaar niet meer voldoen aan de verwachtingen van nieuwkomers in Nederland. In het verleden stemden veel kiesgerechtigden met een migratieachtergrond op de PvdA. Maar die partij heeft niet alleen bij de autochtone bevolking haar glans verloren, de allochtonen (excuses voor dit woord, taalpolitie) herkennen zich er evenmin nog in. Dat de Kamerleden met een Turkse achtergrond Kuzu en Öztürk zich een paar jaar terug van de PvdA afsplitsten en DENK begonnen, zal ook niet hebben meegeholpen. Daarnaast maken migranten zich zorgen over de invloed van populistische partijen als de PVV, waarvan ze weinig goeds te verwachten hebben.

    Migrantenpartijen roepen vaak op tot eenheid en verdraagzaamheid. In de praktijk is daar lang niet altijd wat van te merken. Zo weigeren Nida en DENK samen te werken en heeft de Haagse Partij van de Eenheid zich afgesplitst van de Islam Democraten al voor de vorige verkiezingen. Bij1 is overigens ook een afsplitsing: van DENK.

    Je kunt je bovendien afvragen waarom migrantenpartijen zich zo intensief richten op gemeenteraadsverkiezingen. Gemeenteraadspolitiek houdt zich vooral bezig met plaatselijke onderwerpen, zoals het parkeerbeleid of de sociale woningbouw. Als je je zorgen maakt om de anti-migrantenstemming in Nederland kun je toch beter in de Tweede Kamer actief zien te worden?

    Opnieuw ligt de verklaring voor de hand. Je komt veel gemakkelijker in de gemeenteraad dan in de Kamer. Als er in een paar straten flink op je gestemd wordt, heb je al een raadszetel te pakken. Wat de migrantenpartijen bindt – behalve een vage roep om eenheid en verbinding – is vooral hun wens om aan de lokale politiek deel te nemen. Als ze eenmaal in de raad zitten, heeft hun achterban weinig van hen te verwachten dat ze niet ook bij landelijke partijen zouden kunnen vinden. In dat opzicht lijken ze soms verrassend veel op lokale partijen.