Wat zoekt Azmani in het Europees Parlement?

    3
    377

    Leestijd: 2 minuten.

    VVD-Kamerlid Malik Azmani wil bij de verkiezingen van het Europees Parlement volgend jaar VVD-lijsttrekker worden. Hij zou dan Hans van Baalen opvolgen, die er na twee termijnen kennelijk genoeg van heeft. Aangezien er (voor zover bekend) geen tegenkandidaten zijn, maakt Azmani een goede kans.

    Waarom wil een redelijk belangrijk en succesvol Kamerlid – woordvoerder asielzaken, bedenker van een plan voor opvang van vluchtelingen in de eigen regio – het Binnenhof verruilen voor Brussel en Straatsburg? Zou hij echt menen wat hij op zijn website schrijft, namelijk dat hij ‘tot in zijn haarvaten gemotiveerd’ is om Nederland in Europa beter op de kaart te zetten? En wat verwacht hij dan in het Europees Parlement te kunnen doen?

    Dat parlement heeft – hoewel het enige EU-orgaan dat rechtstreeks door de burgers wordt gekozen – geen beste reputatie. Het staat bekend als een nepvolksvertegenwoordiging, die bij de beslissingen in de EU niets heeft in te brengen.

    Helemaal terecht is dat imago niet. Aanvankelijk was het Europarlement inderdaad niet meer dan een veredeld adviesorgaan, maar dankzij het Verdrag van Lissabon uit 2007 beschikt het over behoorlijk wat bevoegdheden. Het heeft medebeslissingsrecht bij heel veel Europese besluiten, wat betekent dat zo’n besluit er niet kan doorkomen zonder instemming van de meerderheid van de parlementariërs.

    Toch valt het Europarlement niet echt te vergelijken met bijvoorbeeld de Tweede Kamer. Zo heeft het niet het recht zelf wetten in te dienen. Ook kan het afzonderlijke eurocommissarissen niet naar huis sturen als die niet bevallen. Het kan alleen de hele Europese Commissie afzetten, een drastische stap, die pas één keer is gezet: in 1999 moest de commissie-Santer aftreden vanwege een fraudeaffaire.

    Maar het grootste probleem van het Europarlement is toch wel dat het totaal niet leeft bij de bevolking. Het kan doen wat het wil, zelden halen zijn verrichtingen de kranten en dan nog hooguit in ver weggestopte eenkolommers. Vrijwel niemand in de EU is in staat meer dan een handvol van de 751 parlementsleden op te noemen en dan betreft het ook nog bijna altijd landgenoten. De paar Europarlementariërs die enige internationale bekendheid genieten zijn de Belg Guy Verhofstadt, de Fransman Jean-Marie Le Pen en de Brit Nigel Farage, en die zijn alle drie vooral berucht, zij het om uiteenlopende redenen.

    Is die geringe populariteit van het Europarlement te verbeteren? Er is wel voorgesteld om bij verkiezingen de burgers ook te laten stemmen op niet-landgenoten, zodat de parlementsleden wat meer ‘van iedereen’ zouden worden. Maar welke Nederlander zou kiezen voor een Roemeen, een Fin of zelfs een Duitser of Belg? De meeste Nederlanders gaan maar liever helemaal niet stemmen. Bij de vorige Europese verkiezingen bedroeg de opkomst 37,3 procent. En er zijn geen aanwijzingen dat dat volgend jaar mei veel beter zal zijn.

    Dus nogmaals: wat drijft Azmani? Zijn partijgenote Cora van Nieuwenhuizen verruilde in 2014 de Tweede Kamer voor Brussel en Straatsburg en keerde vorig jaar terug als minister. Het is mogelijk dat Azmani een vergelijkbaar scenario in zijn hoofd heeft. Maar het kan ook anders uitpakken. Van Baalen stelde zich in 2009 vermoedelijk eveneens beschikbaar in de veronderstelling dat hij dan vroeg of laat wel een ministerspost zou krijgen, en daar kwam niets van terecht. Of zouden Azmani door de VVD-top keiharde beloftes gedaan zijn als hij de plaats van Van Baalen wil innemen?

    3 REACTIES

    1. Wat hij daar zoekt?
      Een groot salaris plus onkostenvergoeding en dat er niemand wat van zegt als hij corruptie wil plegen. Join the club, toch?

    2. “Maar het grootste probleem van het Europarlement is toch wel dat het totaal niet leeft bij de bevolking. Het kan doen wat het wil, zelden halen zijn verrichtingen de kranten en dan nog hooguit in ver weggestopte eenkolommers”. Hier wordt dus duidelijk aangegeven hoe de kranten het spelletje mee spelen met de Haagse politici dat Nederland nog steeds een grootmacht is, zoals ten tijde van de Republiek. In Brussel worden heel wat wetten gemaakt die ons aangaan, je hoort daar relatief heel weinig over in de media, in vergelijking wat Den Haag aan wetgeving brengt.

    3. Ik denk dat hij de laatste stukje van Nederland wil verkopen aan de EU. De grootste gedeelte heeft rutte al verkocht.

    Comments are closed.