Weldegelijk tijdslimiet op formatie

    0
    394

    Leestijd: 1 minuten.

    Geen nieuw kabinet voor augustus betekent dat het oude kabinet op de winkel moet passen en alleen een sluitende begroting hoeft in te dienen. Meevallers vloeien dan ten bate van de staatsschuld.

    Voor nieuw beleid is dan geen plaats, maar dat betekent ook dat de hoogstwaarschijnlijk gecontinueerde premier Rutte een jaar moet wachten om zijn belofte te kunnen houden dat de in de crisis uitgeknepen burger eindelijk eens wat terug ziet, geen 2018 maar 2019.

    Er is dus weldegelijk haast geboden met formeren, tenminste als de VVD wil laten zien dat de kiezers het enige juiste hebben gedaan door de VVD met afstand de grootste te maken.

    En de rugwind voor een nieuw kabinet is groot. Het aantal werklozen zit inmiddels dik onder de raming van 550.000. Er is de afgelopen jaren voor miljarden bezuinigd en lasten verhoogd, nu de economie aantrekt vallen de belastingbaten mee. Waar eerst nog begrotingstekorten prijkten, zitten er nu plusjes in het verschiet. In 2016 was het verschil tussen het geprojecteerde tekort en het geboekte overschot acht miljard.

    Dit jaar lijkt het verschil tussen een voorspeld tekort en een mogelijk nieuw overschot op meer dan vijf miljard te kunnen uitkomen. Geen wonder dat Rutte nu al inzet op lastenverlichting in combinatie met een belastingherziening. Een paar miljard biedt immers de nodige speelruimte om te beginnen aan die nieuwe inrichting van het belastingstelsel waarover al zo lang wordt gedroomd.

    Naar verwachting gaat door Amerikaanse renteverhogingen de lange rente dit jaar ook stijgen, waardoor de pensioenfondsen uit de gevarenzone komen zonder dat daarvoor een vinger moet worden uitgestoken. De wereldeconomie lijkt zich ook weinig aan te trekken van het fenomeen Trump of de aankomende Brexit. Kortom, een nieuw kabinet begint althans op een bedje van rozen. Maar of het in de zomer of erna begint maakt wel uit voor de opstelling van de beleidsvoornemens voor 2018.

    We weten allemaal dat er rituele dansen nodig zijn, iedereen moet voor de vorm even aan iedereen hebben kunnen snuffelen voordat kan worden begonnen aan het bijeen brengen van partijen van wie de programma’s het meest naadloos in elkaar passen. De kiezer heeft de gevestigde partijen alle ruimte geboden door niet voor extreem populisme te kiezen. Daar mag ook wat tegenover staan door de rituele dansen kort te houden en snel spijkers met koppen te slaan. Nederland moet weer vooruit en een verloren jaar past daar niet in.