Wil de boer echt van zijn varkens af?

    4
    563

    Leestijd: 2 minuten.

    Het aantal varkenshouders dat wil stoppen is veel groter dan verwacht. Maar liefst 503 boeren hebben ingeschreven op de  regeling die voorziet in de warme sanering van deze bedrijfstak, terwijl het ministerie had gerekend op ongeveer 300. Minister Carola Schouten van Landbouw hoopt dat 7 tot tien procent van de varkens ofwel ongeveer een miljoen krulstaarten zullen verdwijnen. Maar het staat nog lang niet vast dat dit gehaald wordt en evenmin in hoeverre het zal bijdragen aan de vermindering van uitstoot van stikstof.

    Het grote aantal inschrijvers op de regeling lijkt in schril contrast met de felle protesten van de boeren tegen een dreigende gedwongen inkrimping van de veehouderij. Het is de vraag hoe hard de wens van de inschrijvers is om daadwerkelijk te stoppen. De inschrijving kost weinig, maar verplicht tot niets. De varkenshouders die stoppen krijgen niet alleen een bedrag voor de dierenrechten die ze inleveren, maar ook een marktconforme vergoeding voor de stallen die ze afbreken. Als de vergoeding tegenvalt zullen ze dus niet stoppen.

    Carola Schouten had het bedrag voor de regeling al verhoogd van 120 miljoen tot 180 miljoen euro en zij heeft al laten doorschemeren dat het bedrag verder omhoog kan. De belangstelling van de boeren om te stoppen zal vooral afhangen van de vooruitzichten in de markt. Volgens deskundigen zijn die goed. De groeiende welvaart in opkomende markten gaat gepaard met een toenemende consumptie van vlees, die sneller stijgt dan de productie. Dat heeft stijgende prijzen tot gevolg.

    Uitgerekend nu de minister met de regeling komt zijn de prijzen ongekend hoog. De inkomens van de varkenshouders zijn in het afgelopen jaar fors gegroeid na een aantal magere jaren. De oorzaak ligt in China. Daar brak de varkenspest uit, met als gevolg minder aanbod van vlees in dat land en stijgende prijzen op de wereldmarkt. Maar ook in Polen, op slechts veertig kilometer afstand van de grens met Duitsland, brak varkenspest uit. Het zou ook zo maar in ons land kunnen gebeuren.

    De grote onzekere factor in de regeling is hoe varkenshouders de toekomst van de markt inschatten en in hoeverre ze bereid zijn risico’s te nemen. Ze hebben nu de kans om het zekere voor het onzekere te nemen, maar het is vraag of ze die grijpen.

    Het blijft daardoor onduidelijk om hoeveel varkens het zal gaan bij de warme sanering en dus ook in hoeverre hiermee uitstoot van stikstof wordt verminderd. Daar was de regeling oorspronkelijk niet voor bedoeld. De regeling moest en moet een oplossing bieden voor mensen die in gebieden met veel bio-industrie op korte afstand van varkenshouders wonen en daar veel last hebben van stank. De doelstelling om de hoeveelheid stikstof terug te dringen is er pas de afgelopen tijd bij gekomen. Bij het toekennen van de inschrijvingen is vooral de vermindering van stank bepalend en dus niet de vermindering van de uitstoot van stikstof.

    Het is niet alleen een spannende tijd voor de varkenshouders, maar ook voor de minister. Carola Schouten heeft de protesterende boeren beloofd dat ze niet zal meewerken aan een gedwongen inkrimping van de veestapel om de stikstofcrisis op te lossen. Nu moet blijken of dwang te voorkomen is met een vrijwillige warme sanering.

     

     

     

     

     

    4 REACTIES

    1. @ludovica,
      U bent kennelijk niet bekend met worstelende boerenfamilies op prachtige gemengde bedrijfjes zoals in de Achterhiek ,Drente, ZuidHolland en rond Apeldoorn, die zich ‘n slag in de rondte moeten werken om hun hoofd boven water te houden
      Ik zou zeggen : Ga daar eens mee praten! Sterkte.

    2. In tegenstelling tot rundveehouders en akkerbouwers zijn varkenshouders meestal geen klassieke boerenbedrijven. Geen familiebedrijven die al generaties lang van vader op zoon of dochter zijn overgedragen. Uitzonderingen daargelaten, natuurlijk.

      Varkenshouders zijn vaak jongens met weinig opleiding die in de varkenshouderij een kans zagen om snel geld te verdienen. Wat vaak ook lukt, zeker als je het niet al te nauw neemt.
      De opkoopregeling zal een aantal laten stoppen als het financieel gunstig is. Met dat geld beginnen ze dan elders opnieuw. In de varkenshouderij, of met iets anders dat snel veel geld oplevert.

      De sympathie en het medeleven met boeren zouden niet op de eerste plaats naar varkensboeren moeten uitgaan.

    3. Minder varkens? Varkens zijn algemeen bekend! Iintelligente dieren! Ik begin me steeds meer te bezinnen over de vraag: WIE er meer vrstand heeft, de varkens of: diegene die de varkens dwars zitten? Ik kom er maar niet uit mega varkensstallen worden in dit kkeine land geduld en geaccepteerd door de Politiek en Boerengezinnen met kleine stallen moeten nu, ver van hun families!hun heil gaan zoeken in het buitenkand om hun bedrijfje en bestaan te kunnen voortzetten! Is dit nu de Nederlandse Welvaart, of het wegpesten van je eigen hardwerkende brave burgers?

    4. Niet minder boeren maar minder varkens dacht ik altijd. Geef varkens een beetje een beter leven en geef boeren wat meer inkomen voor het werk wat ze doen!

    Comments are closed.