Willem-Alexander groeit in zijn rol

    7
    458

    Leestijd: 2 minuten.

    Kersttoespraken van het staatshoofd staan meestal vol onschuldige vermaningen, opbeurende woorden, tegeltjeswijsheden en andere platitudes waar men bij de Oranjevereniging het hele jaar reikhalzend naar uitkijkt. Dat ligt niet aan de vorst die ongetwijfeld allerlei diepe inzichten op zijn repertoire heeft maar aan de functie. Prikkelen, laat staan de boel eens flink opschudden, dat mag niet. Dat staat niet in zijn taakomschrijving. Onder de boom moet het vooral gezellig en gezapig blijven.

    Het gaat dus om de verpakking. Over de inhoud, nepnieuws, verbinding, twitter dat soms bitter is, een oneliner mag etc., gaan we het daarom niet hebben. Dat staat woensdag in de krant en nu al, dankzij de altijd alerte Rijksvoorlichtingsdienst, op het wereldwijde web.

    In menige huiskamer, oranjegezind of niet, heerste vermoedelijk toch enige spanning: hoe zou ie het dit keer doen? Wordt het weer een optreden rijp voor Lucky tv?  Want laten we eerlijk zijn, als Willem-Alexander spreekt, lijkt hij toch vaak op de personeelschef die voor het eerst een verdienstelijke pensionado op zijn afscheidsreceptie het horloge met inscriptie of de envelop met inhoud, ‘voor een welverdiende vakantie voor u en uw echtgenote’, moet overhandigen.

    Of zou hij dit keer aan allure gewonnen hebben? Zou hij ooit, wie weet in een verre toekomst, het talent ontwikkelen om de nietszeggendheden pakkend te presenteren?

    Het moet gezegd, de koning groeit in zijn rol. In het begin liep het nog even stroef maar later kwam hij steeds beter op dreef.  Hij lijkt de techniek, ademhalen, timen, articuleren, niet te star naar de teleprompter kijken, steeds beter onder de knie te krijgen. Het kwam er al met al redelijk geolied uit. Nog niet perfect maar hij is jong, en belangrijk, bereid te leren.

    Je hoort altijd dat die toenemende professionaliteit ten koste gaat van de spontaniteit. Dat is waar. Maar het leven, zou de koning gezegd kunnen hebben, bestaat uit keuzes. Je kunt niet alles hebben. Dus liever een majesteit die zich soeverein door een tekst werkt waarvan hij zich ook regelmatig zal afvragen: waar halen ze het vandaan, dan één die er zich ontzettend spontaan doorheen hakkelt.

    En als je hem met de buitenlandse collega’s vergelijkt doet ie het zo beroerd nog niet. The queen heeft een voorsprong van tientallen jaren maar wat daar uit het koninklijke strotje wordt gewrongen is meestal niet veel beter. En Angela Merkel, geen vorst want die hebben ze in Duitsland 100 jaar geleden afgeschaft,  laat meestal ook de inspiratie thuis.

    Kortom, Willem-Alexander, het gaat steeds beter. We doen niet mee aan het WK voetbal, maar het Oranjegevoel, dat komt er weer. Vast en zeker!

    7 REACTIES

    1. Toch betreur ik het dat uitgerekend Frankrijk, het land van de revolutie, ons land heeft veranderd van de oudste Europese republiek in de nieuwste Europese monarchie. Een slechte president kun je nog wegsturen en in ieder geval inkomsten en vermogensbelasting laten betalen.

    2. Luther verklaarde de kerstboom tot symbool van de geboorte van christus maar eigenlijk hoort de kerstboom bij het Germaanse zonnewendefeest. Het is dus eigenlijk helemaal geen christelijk symbool en vandaag de dag zien we de kerstboom vooral als leuk, gezellig en sfeervol. Onzinnig om er aanstoot aan te nemen maar ook onzinnig om te eisen dat zo’n boom prominent in beeld moet.
      Laten we het vooral gezellig houden.

    3. Treurig, dat het me echt geen donder interesseert wat
      WA en zijn dame doen…Ze dragen helemaal niets bij aan de problemen in dit land, er is echt niet een terroristische club die überhaupt kijkt naar dit malle gebeuren.
      Daarna ook nog eens deze regering accorderen……….dan ben je echt ziek.

    4. Ik heb het niet gezien. Maar ben inmiddels wel verbaasd over de reacties onder de kijkers. Men miste namelijk een kerstboom. En dat wordt natuurlijk prompt uitgelegd als een signaal, dat ook van deze traditie afscheid is genomen. Maar als je oude opnamen bekijkt, staat er nooit een kerstboom pontificaal in beeld, en vaak is die er helemaal niet. Als er al een traditie is, is die in ieder geval zonder kerstboom of andere opvallende kerstversiering.

    5. Ik vond de kerstoespraak wat somber van toon. Het lijkt er op of de koning gebukt gaat onder de zorgen die het ambt met zich mee brengt. De kerstoespraak biedt de koning de mogelijkheid om zijn zorgen met zijn onderdanen te delen.Ik betwijfel echter of zijn onderdanen wel voldoende ruimte voelen om deze zorgen te delen. Onze samenleving is zodanig gevormd dat er voor delen thans weinig ruimte meer is. Er ligt een taak voor de politiek om bij te sturen in een richting dat er weer aandacht gaat ontstaan voor samen bouwen, samen leven en samen delen.

      • Er was vorige jaren ook bijna nooit een kerstboom. Soms eentje ver weg op de achtergrond in de tuin (een conifeer?) en soms een neutraal bloemstuk in de kamer. Maar veel vaker helemaal niets.

    Comments are closed.