Wraak op Merkel

    1
    349

    Leestijd: 3 minuten.

    Elke politicus die jarenlang zijn partij heeft gedomineerd weet het. Ooit, bij de eerste onmiskenbare tekenen van zwakte worden de messen geslepen. Alle vijanden die hij of zij in de loop der jaren heeft gemaakt, en dat zijn er doorgaans veel, ruiken nu bloed. Soms komt die afrekening in de vorm van een coup. Een andere manier is de gestage ondermijning van het gezag zodat hij of zij uiteindelijk moet opstappen.

    Dat laatste is het doel van de tegenstanders van Bondskanselier Angela Merkel. Zij treedt na 18 jaar af als voorzitter en dus politiek leider van haar partij, de CDU. Haar positie was na twee zware nederlagen bij deelstaatverkiezingen zo verzwakt dat aanblijven als voorzitter geen optie meer was. Ze blijft nog aan als kanselier, maar haar dagen zijn geteld.

    Vrijdag kiezen 1001 gedelegeerden op het partijcongres in Hamburg een nieuwe voorzitter. De anti-Merkelianen, vaak mannen die door haar aan de kant zijn geschoven, hopen nu hun gram te halen. Hun kandidaat is Friedrich Merz, ooit met Merkel co-leider en net als al die andere rivalen, op dood spoor gerangeerd. Merz verliet negen jaar geleden gefrustreerd de politiek, werd miljonair en ziet nu zijn kans schoon.

    CDU-kopstukken als Wolfgang Schäuble, de elder statesman van de partij en eens ook een Merkel-slachtoffer, hebben Merz’ kandidatuur gepusht en zich onomwonden voor hem uitgesproken. Merz moet de partij weer naar rechts leiden, weg van het centrum waar Merkel haar heeft gepositioneerd. Op die manier hopen ze de kiezers die overgelopen zijn naar de rechts-populistische Alternative für Deutschland (AfD) terug te halen. De AfD is de grootste oppositiepartij in de Bondsdag en in de peilingen goed voor zo’n 14 a 16 procent van de kiezers.

    Als Merz wint, kan het heikel worden voor Merkel. Merz belooft wel met de kanselier samen te werken, maar dat is zo’n beloft waarvan iedereen al bij het uitspreken weet dat hij niks betekent. Net zoals iedereen weet dat Merkel en Merz niet samen gaan. Dat is een recept voor heibel waarbij de kanselier aan het kortste eind zou trekken. Tenminste, dat hopen de anti-Merkelianen.

    De tegenstander van Merz is Annegret Kramp-Karrenbauer, kortweg AKK genoemd. AKK is de favoriet van Merkel, al heeft zij zich van een stemadvies onthouden. Ook om de kansen van AKK niet onnodig te schaden. Zij is dus voorstander van de lijn-Merkel. De CDU moet een brede volkspartij blijven en niet naar rechts opschuiven. Ze heeft wel haar eigen accenten: linkser dan Merkel op sociaal-economisch gebied en conservatiever inzake normen en waarden.

    AKK heeft in tegenstelling tot Merz ook haar sporen verdiend als regeringsleider. Ze was tot Merkel haar vorig jaar naar Berlijn haalde om als secretaris-generaal de partij-organisatie op te schudden minister-president van de deelstaat Saarland. Haar regeringsstijl was net als die van Merkel pragmatisch en flexibel. En net als Merkel houdt ze zich moeiteloos staande tegenover de partijbonzen. Met AKK als leider is de kans groot dat Merkel haar periode als kanselier (tot 2021) kan uitdienen.

    Wie van beide de nieuwe leider wordt, hangt mede af van de derde kandidaat, minister van volksgezondheid Jens Spahn. Spahn behoort ook tot het anti-Merkel-kamp maar is van serieuze kanshebber afgezakt tot outsider. Dat heeft hij te danken aan de voor hem verrassende comeback van Merz die bij de rechtervleugel nog beter ligt. Niettemin, hij kan een belangrijke rol spelen als AKK noch Merz in de eerste ronde de absolute meerderheid halen. Wat zijn kiezers dan gaan doen, of hij een stemadvies voor een van de twee uitbrengt of niet, zou dan de doorslag kunnen geven.

    De voorzitterverkiezing in Hamburg is ook een keuze voor een koers: naar rechts met Merz of in het midden met AKK. En omdat de CDU de belangrijkste partij in het belangrijkste land van Europa is, wacht de politiek ook buiten Duitsland de uitslag met spanning af.

     

     

    1 REACTIE

    1. Elke politicus die jarenlang zijn partij heeft gedomineerd weet het. Ooit, bij de eerste onmiskenbare tekenen van zwakte worden de messen geslepen. Alle vijanden die hij of zij in de loop der jaren heeft gemaakt, en dat zijn er doorgaans veel, ruiken nu bloed. Soms komt die afrekening in de vorm van een coup. Een andere manier is de gestage ondermijning van het gezag zodat hij of zij uiteindelijk moet opstappen. Niet in Nederland. Hier kun je het allen ver schoppen in de politiek wanneer je en deskundig en integer bent. In Nederland hebben politici die hun pik achterna lopen en hun ego lopen te strelen geen schijn van kans het ver te schoppen.

    Comments are closed.