Zakkenvullers

    8
    497

    Leestijd: 0 minuten.

    Politici zijn als de dood om voor zakkenvuller te worden uitgemaakt. Ze durven een verhoging van hun eigen salaris dan ook absoluut niet ter sprake te brengen. Het risico bestaat daardoor dat dat salaris ‘onder de grens van het redelijke’ komt, schrijft minister Kajsa Ollongren (Binnenlandse Zaken) aan de Tweede Kamer. Ze stelt voor een onafhankelijke commissie naar de beloning van politieke ambtsdragers te laten kijken.

    Dat klinkt heel schappelijk. Een Nederlandse minister verdient jaarlijks 194.000 euro (inclusief pensioen en onkostenvergoeding). Daar is natuurlijk prima van rond te komen, maar vergeleken bij wat bewindslieden in sommige buitenlanden ontvangen, is het aan de magere kant. Laat staan als je ziet wat de top van het bedrijfsleven incasseert.

    Het voorstel van Ollongren is een voorzichtige poging om een loonsverhoging voor politici bespreekbaar te maken. Maakt het een kans? Vijftien jaar geleden adviseerde een commissie ook al eens om de salarissen van ministers flink op te trekken. Daar kwam toen helemaal niets van terecht. Volgens toenmalig commissielid prof. Coen Teulings, geciteerd in het Financieele Dagblad, omdat het advies ‘tegen de tijdgeest’ inging.

    Welke aanwijzing heeft Teulings dat die tijdgeest nu volkomen anders is?

    8 REACTIES

      • Ik denk dat een dergelijke overheid geen enkele aanspraak kan maken op volgzaamheid en respect van de burger.

    1. Ik heb er geen enkel bezwaar tegen dat politieke ambtsdragers een goed inkomen hebben mits zij bereid zijn de democratie te verdedigen en voor dat laatste zijn zij absoluut niet toe bereid. Zij buigen voor machthebbers en trappen naar mensen die nauwelijks macht hebben om zich, indien nodig, te verdedigen. Mensen met macht kunnen op meer steunen vanuit de politiek dan mensen zonder macht. Deze machthebbers mogen, en krijgen ook volop de kans, om strafbare feiten te plegen We weten dat meerderheid van de politieke ambtsdragers en meerderheid van de volksvertegenwoordiging niets moeten hebben van klokkenluiders. Wetenschappelijke onderzoekers worden onder druk gezet om te sjoemelen om bewindspersoon te behagen. Hieruit blijkt dat ook dit kabinet, net als voorgaande kabinetten en meerderheid van de volksvertegenwoordigers niets moet hebben van de democratie. Zij buigen graag voor machthebbers en trappen graag naar mensen zonder macht. Zouden deze integere politici, volgens hun eigen normen en waarden, voor dat trappen en buigen zwart betaald worden?

    2. Altijd dat vergelijken met de salarissen in het bedrijfsleven.
      De salarissen in het bedrijfsleven worden o.a. bepaald door de winst die een bedrijf maakt. De werknemers genereren zélf hun salaris en eventuele bonussen.
      Als een werknemer niet functioneert of zich misdraagt vliegt die eruit.
      Het salaris van ambtenaren, politieke ambtsdragers e.d. wordt opgebracht door de bevolking.
      Ze kunnen slecht functioneren, zich misdragen, schofterig zijn, de belastingbetaler mag blijven dokken en àls ze – noodgedwongen – moeten opstappen, worden ze gewoon weer ergens op een goed betaalde plaats geparachuteerd.

      • Een werknemer kan zich juist ook niet misdragen. De klok luiden en dan weten we hoe laat het is. Kapot maken die man of vrouw. Ook bewindspersonen zijn van mening dat gesjoemel in eigen voordeel door een zogenaamd onpartijdig wetenschappelijk bureau toelaatbaar is en o wee wanneer een werknemer de brutaliteit heeft om zich te misdragen en zich niet gehoorzaam en onderdanig te gedragen. Overal hetzelfde liedje: hoe minder macht hoe meer gehoorzaamheid en onderdanigheid van je wordt verwacht al zijn er natuurlijk altijd uitzonderingen op de regel.

        • Dat is nu ook weer het geval met de klokkenluider op het ministerie van Justitie. Grapperhaus is, zoals we van CDA-ers gewend zijn, weer eens 180 graden gedraaid; eerst zei hij dat hij niet de boodschapper wilde aanpakken, maar omdat ambtenaren zich niet meer veilig zouden voelen moet die nu ineens wel worden aangepakt.
          Kortom, we gaan niet het probleem oplossen maar de boodschapper bestraffen; dan worden er voortaan geen klokken meer geluid.
          Toch volkomen begrijpelijk dat geen hond meer gelooft dat onze overheid eerlijk is? Daar wil je nog niet dood gevonden worden.

    3. Een typisch Nederlandse vondst: een commissie bepaalt of je salaris niet te laag is. We vergelijken graag met anderen, vooral als die het beter hebben. Italiaanse senatoren hebben zich vorstelijke salarissen toegemeten en dan kunnen wij als netto-betaler niet achter blijven. Als de commissie het zegt, wie zijn wij ministers dan om dat te ontkennen? De commissie zal wel niet bestaan uit een representatieve doorsnee van de bevolking.

      De commissie zou zich de vraag moeten stellen: komt het door het lage salaris dat we met zo iemand als Ollongren opgescheept zitten? Zouden we nergens in Nederland een bekwaam bestuurder kunnen vinden die deze eervolle baan consciëntieus wil uitoefenen voor het huidige salaris? Miljonair Heinsbroek van de LPF was ook ooit minister. Hij hoefde het niet voor het geld te doen, maar zijn ministerschap was geen succes: hij rollebolde voortdurend op Het Binnenhof met die andere succesminister Bomhof.

      Ollongren heeft niets te klagen, dus waarom die commissie?

    Comments are closed.