Zou Timmermans de PvdA kunnen redden?

    5
    606

    Leestijd: 3 minuten.

    Voor ze bij de PvdA de vlag in top hijsen en gaan dromen van een wederopstanding nog even een paar dingen. De voorspelde winst van de partij bij de Europese verkiezingen is de winst van Frans Timmermans. Niet van de partij. En al helemaal niet van het inspirerend leiderschap van Lodewijk Asscher.

    Timmermans had het voordeel dat hij de enige bekende lijsttrekker was. De kandidaten van de andere partijen behoorden zonder uitzondering tot het legioen van de kleur- en naamlozen. De sociaal-democratische Spitzenkandidat was de enige met wat ze in de pr-wereld een herkenbaar merk noemen. En dan scoor je makkelijker.

    Wat ook hielp is de lage opkomst. De Europse verkiezingen zijn geen festijn waar veel kiezers op afkomen. Een wedstrijdje ergens in de onderafdeling. Dat geldt vooral voor de euro-sceptici, zoals ze bij Forum voor Democratie hebben moeten vaststellen. Zelfs de Borealist wist zijn aanhang niet en masse naar de stembus te orereren. Hij won omdat de PVV verloor. Daarom is het geen echte doorbraak.

    Maar goed, terug naar het Timmermans-effect en de PvdA. De sociaal-democraten hebben de laatste maanden misschien weer wat aan kleur gewonnen, maar het blijft tobben. Het profiel van de partij blijft vaag, de leider is een bleke apparatsjik en het élan blijft ver te zoeken. Het kan zijn dat het ‘Timmermans-wonder’ (Asscher) de partij even een boost geeft, maar zoals het gaat met een boost, het is meestal van korte duur.

    Veel betekenend in dit verband was de farce rond de Kieswijzer. De verschillen tussen de standpunten van de PvdA en GroenLinks waren met het blote oog nauwelijks waarneembaar. De sociaal-democraten, ooit één van de gevestigde grootheden in de polder, wisten zich niet te onderscheiden van een mooi-weer-partij die haar duurzaamheid nog moet bewijzen. Kan het pijnlijker?

    Het gedoe met de Kieswijzer leidde weer eens tot die eeuwige en gaap opwekkende discussie. Is het nu niet de hoogste tijd voor links om over alle bezwaren, reeël en fictief, heen te stappen en de krachten te bundelen? Om te voorkomen dat de polder tot in lengte van dagen het domein van rechts blijft? En het antwoord is altijd het eeuwige en gaap opwekkende: geen denken aan.

    Zolang dat zo blijft, moet de PvdA het op eigen kracht zien te rooien. En je kan niet zeggen dat ze niet hun best doen. Er is onder meer een marketeer ingeschakeld die voor de partij een nieuw profiel heeft bedacht. De PvdA moet (weer) de partij van de (sociale) zekerheid worden. De burgers in deze turbulente tijden geborgenheid en veiligheid bieden. Het heeft inderdaad iets aandoenlijks. Maar of het zal helpen? Sexy is het in elk geval niet.

    Bovendien, dat nieuwe profiel moet ook verkocht worden. En is Asscher daarvoor de aangewezen man? Zekerheid aan de man brengen met een figuur die de vorige politieke leider, Diederik Samsom, een dolk tussen de schouderbladen stak? Dat zal niet elke kiezer hem tot in lengte der dagen blijven aanrekenen, maar het is wel een smet die blijft kleven.

    En nog afgezien van die broedermoord, Asscher heeft het niet. Hij inspireert niet, straalt geen ambitie uit, het heilige vuur lijkt op de waakvlam te staan. Voor een doorsnee-politicus die op de winkel past is dat misschien net genoeg. Maar voor een leider die een zieltogende partij weer tot leven moet brengen, is het veel te weinig.

    En het wrange is dat de partij de juiste man in huis heeft. Tegen Frans Timmermans valt absoluut het nodige in te brengen. Hij is tomeloos ijdel, op het arrogante af zelfverzekerd, vaak onaangenaam in de dagelijkse omgang, vals joviaal, maar hij heeft ook alles wat Asscher mist. Hij is slim, heeft strategisch inzicht, is gemeen als het moet, heeft een enorm netwerk en is een onvermoeibare campaigner. Frans Timmermans is, kortom, de ideale PvdA-leider.  Alleen jammer voor de partij dat zijn ambities te groot zijn voor de polder.

     

     

     

    5 REACTIES

    1. Deze verkiezingen vind ik een lachertje. Als het Europese verkiezingen zijn dan moet er volgens mij ook overal tegelijk gestemd worden en niet op iedere dag van de week een land. En je moet kunnen kiezen op iemand van een ander land. Dit heeft niets te maken met Europa. Ze zijn gewoon bang dat ze op iemand gaat stemmen die uit de EU wil.

    2. De PvdA kan wat mij betreft dan beginnen de ‘onzekerheden’ die zij met de VVD schiep in de vorige regering terug te draaien. Ik denk dan aan de grootscheepse AOW-bezuinigingen. De enorme decentralisatie ramp van de zorg naar de gemeenten.
      Wat goed was voor het volk werd kapotbezuinigd voor de Rijksbegroting.
      ‘Regeringsverantwoordelijkheid nemen’ heette het… omdat banken een crisis veroorzaakt hadden en hun eigen broek niet meer konden ophouden. Ondertussen is die crisis voorbij. Hebben we een economische hoogconjunctuur met begrotingsoverschotten voor het Rijk. De ING wast vrolijk redelijk straffeloos criminele miljarden wit. En bedrijven maken vet winst.
      Salarissen worden amper verhoogd. De AOW-leeftijd wel, liefst versneld. Belastingen ook. Direct en indirect. Koopkracht holt achteruit. En dat in goede tijden…
      Zekerheid zegt de PvdA. Welaan, begin dan eens met het terugdraaien van de AOW-verhoging.
      Gek genoeg lees ik vandaag dat de regering hoopt op genoeg restzetels in de Eerste Kamer om dan alleen met de PvdA de pensioenhervormingen te kunnen regelen. PvdA die aan de knoppen van oude zekerheden gaat zitten?
      Daarmee heb ik een reusachtig slechte ervaring.

    3. Als de Kieswijzer geen onderscheid kan maken tussen twee partijen, dan kan dat aan die partijen liggen – of aan de Kieswijzer. Wellicht waren de vragen wat eenzijdig gefocust op allerlei details die voor de rechtse kiezers van groot belang zijn. Dan is zo’n kieswijzer wat minder geschikt om de nuances op links inzichtelijk te maken.
      Mijn suggestie: eerst denken, dan oordelen.

    4. Ja, kiezers lijken wispelturig: dan weer stemmen ze FvD dan weer PvdA. Bij de Statenverkiezing waren het de schrikbarende kosten van de energietransitie. Misschien dachten de kiezers nu dat ze moesten kiezen tussen de Nederlander Timmermans en de Duitser Manfred Weber? Ik vermoed dat de zwevende kiezers van huis uit PvdA, SP of PVV stemmen, hoewel er ook VVDers waren die dachten dat Timmermans leider was van de VVD. Azmani is wat fletser. Ik weet niet wat belangrijker was: Timmermans of het mooie weer dat zorgde voor een grote opkomst.

      Als PvdAer zou ik niet te snel hopen op een revival van die regentenpartij. Tot nu toe is Timmermans meer met zijn eigen carrière bezig geweest dan met het schoonmaken van de Augiasstal in Brussel en Straatsburg en de problemen van mensen die in de globale markt verdrinken.

      En laten we wel wezen: wat stellen 5 zetels nou voor op die enorme bureaucratie van 751 zetels? Moet de PvdA nu zeggen dat de centrifugale krachten in Europa verslagen zijn? Klein duimpje loopt naast schoenen omdat hij er één meer heeft.

    5. Zou Timmermans de PvdA kunnen redden?…Frans Timmermans is, kortom, de ideale PvdA-leider. Alleen jammer voor de partij dat zijn ambities te groot zijn voor de polder. Je verklapt het antwoord, jammer.

    Comments are closed.