Zou ze dan toch?

    0
    508

    Leestijd: 2 minuten.

    De Britse premier Theresa May vertoont onderhand gelijkenis met een botsautootje. Ze gaat van dreun naar dreun en steeds denk je, nu is het afgelopen. Maar het karretje rijdt toch steeds weer verder. Gisteren leek de genadeklap uitgedeeld, het Lagerhuis zet haar voor een dag aan de kant en wil morgen vrijelijk stemmen over alternatieven die het Brexit-proces uit het slop kunnen trekken. En alleen bij een duidelijke nieuwe richting wil de EU de Britten uitstel tot mei geven.

    Bij die indicatieve stemmingen komt alles aan bod, van het organiseren van een nieuw referendum tot alsnog gewoon bij de EU blijven of tenminste een douane-unie onderhouden met de rest van de EU zoals dat in feite nu ook het geval is. De Brexiteers gruwen hiervan, ze noemen het een nep-Brexit, maar zo ontstaat er wel de minste schade.

    Gaandeweg die stemming om May even opzij te schuiven namen drie onderministers ontslag, zodat ze tegen May konden stemmen. Eén ervan, onderminister Richard Harrington van Industrie, beschuldigde de regering ervan ‘roulette te spelen met de levens en bestaansmiddelen van de burgers en bedrijven’. May zat zo in het nauw dat ontslag nemen een optie was, maar ze gaat door tot het einde.

    En mogelijk wordt die vasthoudendheid beloond. Want de Brexit gaat nu echt glijden als die in de handen van het Lagerhuis komt, dat absoluut geen harde Brexit wil. Naarmate dat schrikbeeld dichterbij komt, wordt alles vloeibaar. Zo lijkt de ‘harde Brexiteer’ Jacob Rees-Mogg de draai te gaan maken. Vandaag gaf hij aan toch voor de omstreden deal van May te kunnen stemmen. Immers, als dat het niet wordt lijkt het volgende station helemaal geen Brexit meer en dat willen de hardliners bij de Conservatieven ook niet.

    Maar gaan alle hardliners om? In vergelijk met de laatste stemming over May’s akkoord over een softe Brexit moet ze nog 75 parlementsleden aan haar kant krijgen. En May heeft ook nog eens gedoogpartij de Noord-Ierse DUP tegen de haren ingestreken door te verklaren dat Noord-Ierland helemaal niet klaar is voor een ‘no deal- Brexit’.

    Van een couppoging tegen May is inmiddels geen sprake meer en de klok lijkt in haar voordeel te werken. Om alternatieven uit te gaan onderhandelen is geen tijd meer en de Brexit op de lange baan schuiven door een nieuw referendum te organiseren of gewoon in de douane-unie te blijven is zo goed als einde-Brexit. En daarmee heeft May haar tegenstanders toch in de hoek waar zij ze wil hebben, namelijk strak met de rug tegen de muur. May’s deal lijkt nu de enige uitweg voor de Conservatieven en DUP om nog een ordelijk verlopende Brexit te kunnen krijgen.

    Maar dan moeten er nog aardig wat parlementariërs eieren voor hun geld kiezen. Doen ze dat niet gloort toch de harde Brexit aan de einder. In de regel worden echte beslissingen in Europa pas genomen als het water tot de lippen staat. Zoveel Europees bloed hebben de Britten onderhand wel binnen gekregen.